Uzasadnienie:
Ilość ciepła potrzebna do określonego przyrostu temperatury gazu przy stałej objętości wyraża się wzorem:
gdzie:
- ciepło wymienione z otoczeniem,
- liczba moli gazu,
- ciepło molowe przy stałej objętości,
- zmiana temperatury gazu.
Natomiast ilość ciepła potrzebna do określonego przyrostu temperatury gazu przy stałym ciśnieniu wyraża się wzorem:
gdzie:
- ciepło wymienione z otoczeniem,
- liczba moli gazu,
- ciepło molowe przy stałym ciśnieniu,
- zmiana temperatury gazu.
Z treści zadania wiemy, że ilość dostarczonego ciepła jest taka sama w obu przemianach oraz ilość gazu też się nie zmieniła. Zatem:
W naszym przypadku mamy gaz doskonały jednoatomowy. W treści zadania jest podane ciepło molowe tego gazu przy stałej objętości:
Zależność pomiędzy ciepłem molowym przy stałym ciśnieniu a ciepłem molowym przy stałej objętości jest dana wyrażeniem:
gdzie:
- ciepło molowe przy stałym ciśnieniu,
- ciepło molowe przy stałej objętości,
- stała gazowa.
Przekształcając powyższy wzór otrzymujemy:
Wracając do stosunku przyrostu temperatury mamy:
Widzimy więc, że przyrost temperatury w przemianie pierwszej jest większy niż w przemianie drugiej.
W przypadku przemiany przy stałym ciśnieniu potrzeba więcej energii, aby podwyższyć temperaturę, ponieważ w przemianie takiej większą wartość ma ciepło molowe:
Wynika to z tego, że w przemianie izochorycznej całe dostarczone ciepło jest przeznaczone na wzrost energii wewnętrznej (czyli zwiększenie temperatury), ponieważ objętość się nie zmienia zatem również praca nie jest wykonywana przez gaz.
Natomiast w przypadku przemiany izobarycznej część dostarczonego ciepła jest przeznaczona na wykonanie pracy przez gaz oraz zwiększenie jego energii wewnętrznej.
Odpowiedź:
Przyrosty temperatury gazu [...] spełniają relację A., ponieważ przyrost energii wewnętrznej gazu jest 2. większy w pierwszej przemianie.
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

