1. Zdanie jest PRAWDZIWE, ponieważ ciśnienie w tej przemianie jest wprost proporcjonalne do temperatury bezwzględnej tego gazu, a wartość siły parcia jest wprost proporcjonalna do ciśnienia.

Dla gazu doskonałego jego parametry możemy opisać za pomocą równania Clapeyrona:

$pV=nRT$  

gdzie:

$p$  - ciśnienie gazu, 

$V$  - objętość gazu, 

$n$  - liczba moli gazu, 

$R$  - stała gazowa, 

$T$  - temperatura gazu doskonałego. 

Dla przemiany izochorycznej (czyli przy stałej objętości) gazu doskonałego prawdziwa jest równość:

$\frac{p}{T}=const$  

gdzie:

$p$  - ciśnienie gazu, 

$T$  - temperatura gazu. 

Zatem widzimy, że ciśnienie jest proporcjonalne do temperatury:

$p\text{~}T$  

Z drugiej strony ciśnienie informuje nas jak duża jest wartość siły działającej na jednostkę powierzchni. Możemy je obliczać za pomocą wzoru:

$p=\frac{F_N}{S}$  

gdzie:

$F_N$  - wartość siły nacisku (parcia) działającej na powierzchnię,

$S$  - pole powierzchni, na które działa ta siła. 

Zatem widzimy, że wartość siły nacisku (parcia) jest proporcjonalna do ciśnienia:

$F_N\text{~}p$  

Wówczas wartość siły nacisku (parcia) w tej przemianie jest wprost  proporcjonalna do temperatury bezwzględnej tego gazu:

$F_N\text{~}p\text{~}T$  

 

2. Zdanie jest PRAWDZIWE, ponieważ objętość w takiej przemianie jest wprost proporcjonalna do temperatury, a średnia energia kinetyczna takich cząsteczek jest wprost proporcjonalna do temperatury. Zatem jeżeli temperatura gazu wzrośnie to średnia energia kinetyczna cząsteczek wzrośnie powodując większą prędkość poruszania się tych cząsteczek oraz zwiększenie intensywności w zderzeniach z tłokiem. Ostatecznie spowoduje to zwiększenie objętości.