Uzasadnienie:
Naszym zadaniem jest dorysowanie siły wypadkowej dla każdego z tych przypadków oraz dokończenie zdania. Chcemy, aby w każdym przypadku siły działające na ciało równoważyły się, czyli wartość siły wypadkowej była zerowa.
Konstruując siły wypadkowe będziemy korzystali z cyrkla i linijki.
Rysunek z lewej strony
Wykonajmy przykładową konstrukcję dla pierwszego z lewej przypadku. Zacznijmy od narysowania prostej o takim samym kierunku w niewielkiej odległości od wektorów sił działających na ciało:

Następnie od miejsca, gdzie znajduje się środek ciała rzutujemy punkt na narysowaną prostą, tak, aby powstał punkt początkowy konstruowanego wektora:

Chcemy, aby wektory w całym układzie równoważyły się, czyli rysowany wektor będzie miał zwrot zgodny z krótszym wektorem. Cyrklem odmierzamy długość dłuższego wektora i zakreślamy łuk przecinający narysowaną prostą po stronie krótszego wektora:

Z punktu przecięcia łuku z prostą zakreślamy drugi łuk o długości krótszego wektora, w przeciwną stronę niż zwrócony jest krótszy wektor:

Rysujemy wektor od punktu oznaczonego jako początkowy, do miejsca przecięcia drugiego łuku z prostą:

Rysunek środkowy
Podobnie postępujemy w przypadku rysunku znajdującego się na środku. Rysujemy prostą równoległą do kierunku wektorów. Następnie rzutujemy punkt na narysowaną prostą, który będzie początkiem wektora wypadkowego:

Cyrklem odmierzamy długość dłuższego wektora i zakreślamy łuk przecinający narysowaną prostą po stronie krótszego wektora:

Z punktu przecięcia łuku z prostą zakreślamy drugi łuk o długości krótszego wektora, w przeciwną stronę niż zwrócony jest krótszy wektor. Na końcu rysujemy wektor od punktu oznaczonego jako początkowy, do miejsca przecięcia drugiego łuku z prostą:

Rysunek z prawej strony
W tym przypadku mamy dwa wektory po jednej stronie. Dlatego tutaj przedłużamy prostą kierunkową, na której leży dłuższy wektor, tak aby punkt początkowy rysowanego wektora był w środku ciała:

Cyrklem odmierzamy długość dłuższego wektora i zakreślamy łuk przecinający narysowaną prostą po przeciwnej stronie:

Z punktu przecięcia łuku z prostą zakreślamy drugi łuk o długości krótszego wektora, w tę samą stronę co rysowaliśmy łuk dla dłuższego wektora:

Na końcu rysujemy wektor od punktu oznaczonego jako początkowy, do miejsca przecięcia drugiego łuku z prostą:

Odpowiedź:
Ostatecznie rysunek ma postać:

Uzupełniamy zdanie:
Wypadkowa sił równoważących się ma wartość .
Ewelina Wysopal
Nauczycielka fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

