Postacią kanoniczną wzoru funkcji kwadratowej $f(x)=a{x}^2+bx+c$, gdzie
$a\ne 0$, nazywamy wzór $f(x)=a{\left(x-p\right)}^2+q$. Punkt $W=(p,q)$ jest wierzchołkiem paraboli będącej wykresem funkcji $f$, gdzie:

$p=-\frac{b}{2a}=\frac{x_1+x_2}{2}$,         $q=-\frac{\Delta }{4a}=f(p)$ 

a $x_1$ i $x_2$ to liczby rzeczywiste, dla których zachodzi $f(x_1)=f(x_2)$.

Oś symetrii paraboli o wierzchołku w punkcie $W=\left(p,q\right)$ ma równanie $x=p$.

             $f(x)=a{\left(x-p\right)}^2+q$, $a>0$                             $f(x)=a{\left(x-p\right)}^2+q$, $a<0$