Przyczyny wojny domowej w Anglii w połowie XVII wieku:
Zmniejszenie znaczenia parlamentu angielskiego za panowania Henryka VIII i jego córki Elżbiety I;
Próba kontynuowania samodzielnych rządów przez Karola I Stuarta - dalsze ograniczenie zadań parlamentu;
Liczne wojny, obciążenie Anglii wielkimi wydatkami;
W celu zdobycia funduszy na prowadzenia dalszych działań wojennych Karol I nakładał na poddanych nowe podatki oraz wysokie kary pieniężne;
Niezadowolenie poddanych z rządów Karola I Stuarta;
Zahamowanie rozwoju gospodarczego i ekonomicznego w Anglii;
Dysproporcja w rozwoju ekonomicznym pomiędzy zacofaną północą i zachodem a rozwiniętym południem i wschodem;
W parlamencie angielskim coraz większe znaczenie zaczęli wzbudzać przedstawiciele nowej szlachty zwanej "gentry" - kontestowali politykę władcy;
Konflikty na tle religijnym pomiędzy popierającymi króla anglikanami a purytanami;
Purytanie zaczęli stanowić zdecydowaną opozycję względem angielskiego władcy;
Próba narzucenia anglikanizmu Szkotom;
Skutki wojny domowej w Anglii w połowie XVII wieku:
W 1660 roku odbyła się koronacja Karola II Stuarta - oznaczała koniec republiki i restaurację monarchii Stuartów;
Król współrządził państwem w porozumieniu z parlamentem;
W 1679 roku uchwalono "Habeas Corpus Act" - zbiór praw chroniących przed wzmocnieniem władzy królewskiej oraz gwarantujących Anglikom nietykalność osobistą;
W 1689 roku parlament angielski wydał "Deklarację Praw Narodu Angielskiego" ("Bill of rights") według krórej Anglia stawała się monarchią parlamentarną z ograniczoną władzą króla. Władca bez zgody parlamentu nie mógł wydawać ani zmieniać ustaw, nie mógł też nakładać podatków. Wprowadzono regularne zwoływanie parlamentu i swobodę jego obrad. Od tej pory to parlament decydował o składzie i liczebności armii;
Ograniczono uprawnienia monarchy - "Król panuje ale nie rządzi";
Zrównano wszystkich obywateli względem prawa, ustały wszelkie formy zależności osobistej;
Katolików pozbawiono prawa pisatowania urzędów państwowych;