Historia

Wymień przywileje nadane szlachcie polskiej 4.6 gwiazdek na podstawie 10 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 2 Klasa
  3. Historia

Przywileje nadane szlachcie polskiej:

  • Przywilej koszycki - uchwalony w 1374 roku w Koszycach przez Ludwika Węgierskiego, który pragnął zapewnić następstwo tronu swej córce. Wprowadzono jeden stały podatek (2 grosze z łanu chłopskiego), zwolniono szlachtę od pozostałych świadczeń a także od budowy i reperacji zamków, mostów, dróg i wałów. Król zobowiązał się do powierzania zamków i starostw Polakom, obiecał także wypłaty odszkodowań szlachcie za wyprawy wojenne poza granice kraju. - korzyści ekonomiczne.
  • Przywilej warcki - uchwalony w 1423 roku na zjeździe walnym Królestwa w Warcie, zatwierdzony przez Władysława Jagiełłę. Szlachta miała prawo usuwania "krnąbrnych sołtysów". Ograniczono możliwość przenoszenia się chłopów do miast. Wojewoda ustalał maksymalne ceny na towary w miastach - tzw. "taksty wojewodźińskie". Zagwarantowano równość wobec prawa całej szlachty, także magnaterii. - korzyści polityczne.
  • Przywilej czerwiński - uchwalony w 1422 roku przez Władysława Jagiełłę w Czerwińsku za udział w wojnie z Krzyżakami. Zapeniono nietykalność majątku szlachcica bez prawomocnego wyroku sądu. Zakazano łączenia w jednym ręku urzedu sędziego i starosty. Sądy miały odtąd sądzić według prawa pisanego. Król musiał uzyskać zgodę Rady Królewskiej na bicie monety. - korzyści ekonomiczne.
  • Przywilej jedlneńsko-krakowski - uchwalony w latach 1430 i 1433 roku w Jedlnej oraz w Krakowie przez Władysława Jagiełłę w zamian za tron dla swoich synów. Wprowadzał nietykalność osobistą - szlachcic nie mógł być uwięziony bez zgody sądu (zasada "neminem captivabimus"). Tylko szlachta osiadła w danej ziemi mogła pełnić w niej urzędy. Przyznano przedstawicielom stanu szlacheckiego wyłącznego prawa do sprawowania wyższych stanowisk kościelnych. - korzyści polityczne.
  • Przywilej cerekwicko - nieszawski - uchwalony w 1454 roku przez Kazimierza Jagiellończyka za udział w wojnie trzynastoletniej. Król zobowiązał się nie nakładać nowych podatków, nie zwoływać pospolitego ruszenia oraz nie zmieniać praw bez zgody sejmików ziemskich. Ponadto zaostrzono kary za zbiegostwo chłopów. - korzyści polityczne.
  • Przywilej piotrkowski - uchwalony w 1496 roku  w Piotrkowie przez Jana Olbrachta za udział w wyprawie na Mołdawię. Ograniczono wolność chłopów (początek przypisania chłopa do ziemi). Zaostrzono kary za zbiegostwo chłopów ze wsi. Szlachta została zwolniona ze wszystkich ceł. Zakazano posiadania dóbr ziemskich przez mieszczan. - korzyści ekonomiczne.
  • Nihil novi - Konstytucja ochwalona w 1505 roku przez Aleksandra Jagiellończyka w Radomiu. Wszyskie nowe prawa i podatki mogły być stanowione tylko za zgodą izby poselskiej i senatu. Konstytucja określała i organizowała istnienie dwuizbowego sejmu, któremu rozszerzono inicjatywę ustawodawczą. Szlachta uzyskała prawo wolnego wyboru sędziów, wyłączono sprawy świeckie spod trybunałów duchownych. Zakazano stanowienia ceł przywantych. Ponadto, ograniczono osobom nieszlacheckiego pochodzenia  dostępu do urzędu duchownych. - korzyści polityczne.
DYSKUSJA
user avatar
Kornelia

17 maja 2018
Dzięki!
user avatar
anielka

26 kwietnia 2018
dzieki
klasa:
Informacje
Autorzy: Stanisław Roszak
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile

Paulina

54983

Nauczyciel

Wiedza
Odejmowanie pisemne
  1. Zapisujemy odjemną, a pod nią odjemnik, wyrównując ich cyfry do prawej strony.

    odejmowanie1
     
  2. Odejmowanie prowadzimy od strony prawej do lewej. Najpierw odejmujemy jedności, w naszym przykładzie mamy 3 - 9. Jeśli jedności odjemnej są mniejsze od jedności odjemnika (a tak jest w naszym przykładzie), wtedy z dziesiątek przenosimy jedną (lub więcej) „dziesiątkę” do jedności i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie wygląda to następująco: od 3 nie możemy odjąć 9, więc przenosimy (pożyczamy) jedną dziesiątkę z siedmiu dziesiątek i otrzymujemy 13 – 9 = 4, czyli pod cyframi jedności zapisujemy 4, a nad cyframi dziesiątek zapisujemy ilość dziesiątek które nam zostały czyli 6 (bo od siedmiu dziesiątek pożyczyliśmy jedną, czyli zostało nam sześć dziesiątek).

    odejmowanie2
     
  3. Odejmujemy dziesiątki, a następnie zapisujemy wynik pod cyframi dziesiątek. Gdy dziesiątki odjemnej są mniejsze od dziesiątek odjemnika, z setek przenosimy jedną (lub więcej) „setkę” do dziesiątek i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie mamy: 6 – 6 = 0, czyli pod cyframi dziesiątek zapisujemy 0.

    odejmowanie2
     
  4. Odejmujemy setki, a następnie wynik zapisujemy pod cyframi setek. Gdy setki odjemnej są mniejsze od setek odjemnika, z tysięcy przenosimy jeden (lub więcej) „tysiąc” do setek i wykonujemy zwykłe odejmowanie.
    W naszym przykładzie mamy: 2 – 1 = 1, czyli pod cyframi setek zapisujemy 1.

    odejmowanie3
     
  5. W rezultacie opisanego postępowania otrzymujemy wynik odejmowania pisemnego. W naszym przykładzie różnicą liczb 273 i 169 jest liczba 104.


Dla utrwalenia przeanalizujmy jeszcze jeden przykład odejmowania pisemnego.

Wykonamy pisemnie odejmowanie: 4071 - 956.

  1. Zapisujemy odjemną, a pod nią odjemnik.

    odejmowanie11
     
  2. Odejmujemy jedności: od 1 nie możemy odjąć 6, więc pożyczamy jedną dziesiątkę z siedmiu i otrzymujemy 11 – 6 = 5, czyli pod cyframi jedności zapisujemy 5, natomiast nad cyframi dziesiątek wpisujemy 6 (bo od siedmiu dziesiątek pożyczyliśmy jedną, czyli zostaje sześć dziesiątek).

    odejmowanie12
     
  3. Odejmujemy dziesiątki: 6 – 5 = 1, czyli pod cyframi dziesiątek wpisujemy 1.

    odejmowanie13
     
  4. Odejmujemy setki: od 0 nie możemy odjąć 9, więc pożyczamy jeden tysiąc i rozmieniamy go na 10 setek (bo jeden tysiąc to dziesięć setek) i otrzymujemy 10 – 9 = 1, czyli pod cyframi setek wpisujemy 1, a nad cyframi tysięcy wpisujemy 3, bo tyle tysięcy zostało.

    odejmowanie14
     
  5. Odejmujemy tysiące: w naszym przykładzie mamy 3 – 0 = 3 i wynik zapisujemy pod cyframi tysięcy.

    odejmowanie15
     
  6. Wynik naszego odejmowania: 4071 – 956 = 3115.

Zamiana ułamka dziesiętnego na zwykły

Licznikiem ułamka zwykłego jest liczba naturalna jaką utworzyłyby cyfry ułamka dziesiętnego, gdyby nie było przecinka, mianownikiem jest liczba zbudowana z cyfry 1 i tylu zer, ile cyfr po przecinku zawiera ułamek dziesiętny.

Przykłady:

  • $$0,25 = {25}/{100}$$ ← licznikiem ułamka zwykłego jest liczba 25 (ponieważ taką liczbę tworzą cyfry ułamka dziesiętnego bez przecinka), mianownikiem ułamka zwykłego jest liczba zbudowana z 1 oraz z dwóch zer, czyli liczba 100, ponieważ dwie cyfry stoją po przecinku,

  • $$4,305={4305}/{1000}$$ ← licznikiem ułamka zwykłego jest liczba 4305 (ponieważ taką liczbę tworzą cyfry ułamka dziesiętnego bez przecinka), mianownikiem ułamka zwykłego jest liczba zbudowana z 1 oraz z trzech zer, czyli liczba 1000, ponieważ trzy cyfry stoją po przecinku.

Zobacz także
Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
komentarze
... i0razy podziękowaliście
Autorom