W XV stuleciu, w czasach panowania Kazimierza Jagiellończyka na ziemiach polskich nastąpił wielki rozwój kultury, sztuki oraz nauki. Okres ten nazywa się złotą jesienią polskiego średniowiecza. Mimo, iż przypadał na schyłek epoki - obfitował w wiele znaczących dokonań, które przyczyniły się do rozkwitu działalności artystycznej Królestwa Polskiego. Główne ośrodki kulturalne znajdowały się na królewskim dworze w Krakowie (Wawel) oraz w siedzibach ówczesnych możnowładców. Oprócz rodziny królewskiej jedną z najbardziej wpływowych postaci tamtych czasów był krakowski biskup Zbigniew Oleśnicki. U schyłku średniowiecza w Polsce powstawały wspaniałe budowle oraz dzieła sztuki w dominującym wówczas w całej Europie - stylu gotyckim. Ponadto, rozwijało się malarstwo oraz rzeźbiarstwo. Najbardziej popularne w tym okresie stały się rzeźby przedstawiające piękną Madonnę z Dzieciątkiem oraz Maryję trzymającą na kolanach martwego Jezusa Chrystusa (pieta). Do najważniejszych zabytków późnego średniowiecza w Polsce należą:

• Ołtarz Wita Stwosza w Bazylice Mariackiej w Krakowie; 
• Krakowski Barbakan strzegący dostępu do Bramy Floriańskiej;