Zgoda na przetwarzanie danych osobowych

25 maja 2018 roku zacznie obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. znane jako RODO.

Dlatego aby dalej móc dostarczać Ci materiały odpowiednie do Twojego etapu edukacji, potrzebujemy zgody na lepsze dopasowanie treści do Twojego zachowania. Dzięki temu możemy zapamiętywać jakie materiały są Ci potrzebne. Dbamy o Twoją prywatność, więc nie zwiększamy zakresu naszych uprawnień. Twoje dane są u nas bezpieczne, a zgodę na ich zbieranie możesz wycofać na podstronie polityka prywatności.

Klikając "Przejdź do Odrabiamy", zgadzasz się na wskazane powyżej działania. W przeciwnym wypadku, nie jesteśmy w stanie zrealizować usługi kompleksowo i prosimy o opuszczenie strony.

Polityka prywatności

Drogi Użytkowniku w każdej chwili masz prawo cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Cofnięcie zgody nie będzie wpływać na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie wyrażonej przez Ciebie zgody przed jej wycofaniem. Po cofnięciu zgody wszystkie twoje dane zostaną usunięte z serwisu. Udzielenie zgody możesz modyfikować w zakładce 'Informacja o danych osobowych'

Fizyka. Zbiór zadań 1 (Zbiór zadań, Operon)

Rakieta kosmiczna startuje z powierzchni... 4.29 gwiazdek na podstawie 7 opinii
  1. Liceum
  2. 1 Klasa
  3. Fizyka

Dane:

`t = 2\ s` 

`v_0 = 0\ m/s` 

`v_1 = 54\ m/s` 

`v_2 = 3,55\ (km)/s = 3  550\ m/s` 

Szukane:

`H = ?` 

Rozwiązanie:

Prędkość ciała w ruchu jednostajnie przyspieszonym przedstawiamy za pomocą wzoru:

`v_k = v_p + a t` 

gdzie vk jest prędkością końcową ciała, vp jest prędkością początkową ciała, a jest przyspieszeniem z jakim poruszało się to ciało, t jest czasem ruchu ciała. Z tego wynika, że przyspieszenie, z jakim porusza się rakieta ma postać:

`v_1 = v_0 + a  t` 

`0 + a  t = v_1 \ \ \ \ \ |:t` 

`a = v_1/t` 

Czas ruchu rakiety od chwili osiągnięcia prędkości v1 do osiągnięcia prędkości v2 ma postać:

`v_2 = v_1 + a  t_2 \ \ \ \ |-v_1` 

`v_2 - v_1 =a  t_2 \ \ \ \ |:a` 

`(v_2-v_1)/a=t_2` 

`t_2 = (v_2-v_1)/(v_1/t)` 

`t_2 = (v_2-v_1)/v_1*t` 

Z tego wynika, że całkowity czas ruchu rakiety ma postać:

`t_c = t + t_2` 

`t_c = t + (v_2-v_1)/v_1*t` 

`t_c = (1+ (v_2-v_1)/v_1)*t` 

`t_c = (v_1/v_1+ (v_2-v_1)/v_1)*t` 

`t_c = (v_1 + v_2-v_1)/v_1*t` 

`t_c = v_2/v_1*t` 

Drogę w ruchu jednostajnie przyspieszonym przedstawiamy za pomocą wzoru:

`s = v_p t + 1/2 a t^2` 

gdzie s jest drogą jaką przebyło ciało, vp jest prędkością początkową z jaką poruszało się to ciało, a jest przyspieszeniem z jakim poruszało się ciało, t jest czasem ruchu tego ciała. Z tego wynika, że wysokość na jaką wzniosła się rakieta ma postać:

`H = v_0 *t_c + 1/2*a*t_c^2` 

`H = 0 *t_c + 1/2*v_1/t*(v_2/v_1*t)^2` 

`H =  1/2*strike(v_1)/strike(t)*v_2^2/v_1^strike(2)*t^strike(2)` 

`H = (v_2^2  t)/(2  v_1)` 

Podstawiamy dane liczbowe do wzoru:

`H = ((3  550\ m/s)^2 * strike(2)^1\ s)/(""_1 strike(2)*54\ m/s) = (12  602  500\ m^strike(2)/strike(s^2)*1\ strike(s))/(54\ strike(m)/strike(s))~~233  379,6\ m ~~233,4\ km` 

Odp.: Wysokość, na jaką wzniosła się rakieta wynosi około `233,4\ km.` 

DYSKUSJA
Informacje
Autorzy: Barbara Budny
Wydawnictwo: Operon
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile

Nauczyciel

Wiedza
Liczby mieszane i ich zamiana na ułamek niewłaściwy
ulamek

Liczba mieszana jest to suma dwóch składników, z których jeden jest liczbą naturalną (składnik całkowity), a drugi ułamkiem zwykłym właściwym (składnik ułamkowy).

$$4 1/9= 4 + 1/9 $$ ← liczbę mieszana zapisujemy bez użycia znaku dodawania +.

Zamiana liczby mieszanej na ułamek niewłaściwy

Licznik tego ułamka otrzymujemy w następujący sposób: mianownik składnika ułamkowego mnożymy przez składnik całkowity i do tego iloczynu dodajemy licznik składnika ułamkowego. Mianownik natomiast jest równy mianownikowi składnika ułamkowego.

Przykład:

$$3 1/4= {3•4+1}/4= {13}/4$$
 
Największy wspólny dzielnik (NWD)

Największy wspólny dzielnik (NWD) dwóch liczb naturalnych jest to największa liczba naturalna, która jest dzielnikiem każdej z tych liczb.

Przykłady:

  • Największy wspólny dzielnik liczb 6 i 9 to liczba 3.

    1. Wypiszmy dzielniki liczby 6: 1, 2, 3, 6.
    2. Wypiszmy dzielniki liczby 9: 1, 3, 9.
    3. Wśród dzielników wyżej wypisanych szukamy największej liczby, która jest zarówno dzielnikiem 6 i 9. Jest to 3.

  • Największy wspólny dzielnik liczb 12 i 20 to liczba 4.

    1. Wypiszmy dzielniki liczby 12: 1, 2, 3, 4, 6, 12.
    2. Wypiszmy dzielniki liczby 20: 1, 2, 4, 5, 10, 20.
    3. Wśród dzielników wyżej wypisanych szukamy największej liczby, która jest zarówno dzielnikiem 12 i 20. Jest to 4.


Największy wspólny dzielnik 
dwóch liczb można znaleźć także wykorzystując rozkład na czynniki pierwsze. 

Aby znaleźć NWD dwóch liczb należy: 

  1. Rozłożyć liczby na czynniki pierwsze. 

  2. Zaznaczyć wspólne dzielniki obu liczb. 

  3. Obliczyć iloczyn wspólnych czynników (zaznaczonych czynników).  

Przykład:

Zobacz także
Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
komentarze
... i0razy podziękowaliście
Autorom