Historia

Omów politykę zaborców wobec Polaków 4.88 gwiazdek na podstawie 8 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 3 Klasa
  3. Historia

Polityka zaborców wobec Polaków w drugiej połowie XIX wieku:

  • Zabór rosyjski - bezpośrednio po upadku powstania styczniowego władze carskie rozpoczęły terror, jakiego dotąd nie znano . Uczestnicy powstania byli karani śmiercią lub zesłaniem na Sybir. Konfiskowano majątki walczących partyzantów. Zniesiono autonomię i resztki odrębności Królestwa Polskiego. Zlikwidowano polskie instytucje rządowe. Władzą naczelną, w miejsce dotychczasowego namiestnika, stał się generał - gubernator warszawski, który łączył w swych rękach władzę wojskową, administracyjną i policyjną. Królestwo Polskie zostało pogardliwie nazwane Krajem Przywiślańskim, zlikwidowano herb Królestwa z wizerunkiem Orła Białego. Władze carskie szybko przystąpiły do rusyfikacji Polaków, pierwszym z jej objawów była likwidacja szkolnictwa polskiego. Od 1885 roku język rosyjski stał się językiem wykładowym we wszystkich typach szkół. W ramach rusyfikacji szkolnictwa wyższego zlikwidowano Szkołę Główną w Warszawie i utworzono w jej miejsce uniwersytet rosyjski. Rusyfikacja dotyczyła także treści nauczania, szerzono kult cara. Rosjanie wprowadzili rozbudowany system donosicielstwa i nadzoru policyjnego, kuratorem warszawskiego okręgu szkolnego został Aleksander Apuchtin. Okres jego działalności w stolicy nazwano "nocą apuchtinowską".

 

  • Zabór pruski - podobne szykany spotkały Polaków mieszkających w zaborze pruskim. Kanclerz II Rzeszy Niemieckiej Otto von Bismarck rozpoczął politykę kulturkampfu. W 1876 roku wprowadzono jako obowiązkowy język niemiecki do sądownictwa, administracji i szkolnictwa (poza nauczaniem religii). Ze szkolnictwa ususwano nauczycieli Polaków, zastępując ich Niemcami. Germanizacja objęła nazwy miast, ulic i nazwisk, np. Wielkopolska stała się Prowinz Posen (Prowincją Poznańską). W latach 1900 - 1909 ostatecznie wyrugowano język polski ze szkół, zakazując nauczania religii po polsku (strajk dzieci z Wrześni). W 1908 roku, kiedy w życie weszła tzw. "ustawa kagańcowa", zabroniono używania języka polskiego na spotkaniach publicznych, jeśli Polacy stanowili mniej niż 60 % mieszkańców powiatu. W celu umocnienia niemszczyzny na terenach wschodnich Cesarstwa Niemieckiego, w ramach tzw. "rugów pruskich" wydalono z Prus ponad 30 tys. osób. Antypolską działalność prowadziło także społeczeństwo niemieckie - organizacja Hakata.

 

  • Zabór austriacki - odmienna sytuacja panowała w zaborze austriackim. Dzięki przemianom wewnętrznym w monarchii Habsburgów doszło do nadania Galicji szerokiej autonomii w zakresie administracji oraz szkolnictwa. Tylko w Galicji istniały polskie uczelnie wyższe: Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie, Akademia Rolnicza w Dublanach pod Lwowem oraz najważniejsza polska instytucja naukowa o charakterze ogólnonarodowym - Akademia Umiejętności utworzona w 1872 roku w Krakowie. Dzięki autonomii na terenie zaboru austiackiego bez przeszkód rozwijała się polska kultura oraz sztuka. W Galicji drukowano polskie książki, wystawiano polskie sztuki teatralne, na wystawach prezentowano malarstwo historyczne. Dlatego to właśnie do Galicji przyjeżdżali Polacy z pozostałych zaborów, żeby kształcić się lub schronić przed carską i pruską policją, która ścigała ich za działalność patriotyczną.

 

Postawy społeczeństwa polskiego wobec państw zaborczych:

Społeczeństwo polskie na różne sposoby sprzeciwiało się aktom germanizacji oraz rusyfikacji prowadzonym przez zaborców. Bojkotowano zarządzenia carskie, organizowano tajne szkolnictwo, w ramach którego prowadzono nauczanie historii, języka polskiego oraz geografii. Najcięższą walkę z próbą wynarodowienia musieli stoczyć Polacy w zaborze pruskim. Polscy duchowni stanowczo przeciwstawiali się polityce kulturkampfu, a ludność broniła prawa do używania swojego języka. Rozwijano pracę organiczną (warszawscy pozytywiści) oraz aktywność w sferze gospodarczej i społeczną. Mieszkańcy Wielkopolski toczyli długotrwałą walkę o polskość, nazywaną "najdłuższą wojną nowoczesnej Europy". Jednak część Polaków zrezygnowała z walki zbrojnej i przyjęła postawę trójlojalistyczną, pozostała wierna rządom zaborców. 

DYSKUSJA
opinia do rozwiązania Omów politykę zaborców wobec Polaków - Zadanie 7: Śladami przeszłości 3 - strona 242
Paulina

6 marca 2018
Dzieki za pomoc!
opinia do zadania Omów politykę zaborców wobec Polaków - Zadanie 7: Śladami przeszłości 3 - strona 242
Amanda

8 lutego 2018
Dzięki!!!
opinia do rozwiązania Omów politykę zaborców wobec Polaków - Zadanie 7: Śladami przeszłości 3 - strona 242
Anna

5 października 2017
Dzieki za pomoc :):)
opinia do odpowiedzi Omów politykę zaborców wobec Polaków - Zadanie 7: Śladami przeszłości 3 - strona 242
Jerzy

28 września 2017
Dzięki!!!!
klasa:
Informacje
Autorzy: Stanisław Roszak, Anna Łaszkiewicz
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania:
ISBN: 9788326729232
Autor rozwiązania
user profile

Paulina

65707

Nauczyciel

Wiedza
Mnożenie i dzielenie

Kolejnymi działaniami, które poznasz są mnożenie i dzielenie.

  1. Mnożenie to działanie przyporządkowujące dwóm liczbom a i b liczbę c = a•b (lub a×b). Mnożone liczby nazywamy czynnikami, a wynik mnożenia iloczynem.

    mnożenie liczb

    Mnożenie jest:

    1. przemienne (czynniki można zamieniać miejscami) , np. 3 • 2 = 2 • 3
    2. łączne (gdy mamy większą liczbę czynników możemy je mnożyć w dowolnej kolejności),
      np. $$(3 • 5) • 2 = 3 • (5 • 2)$$
    3. rozdzielne względem dodawania i odejmowania
      np. 2 • (3 + 4) = 2 • 3 + 2 • 4
      2 • ( 4 - 3) = 2 • 4 - 2 • 3
      Wykorzystując łączność mnożenia można zdecydowanie łatwiej uzyskać iloczyn np.: 4 • 7 • 5 = (4 • 5) • 7 = 20 • 7 = 140
  2. Dzielenie
    Podzielić liczbę a przez b oznacza znaleźć taką liczbę c, że $$a = b • c$$, np. $$12÷3 = 4$$, bo $$12 = 3 • 4$$.
    Wynik dzielenia nazywamy ilorazem, a liczby odpowiednio dzielną i dzielnikiem.

    dzielenie liczb

    Dzielenie podobnie jak odejmowanie nie jest ani przemienne, ani łączne
     

  Ciekawostka

Znak x (razy) został wprowadzony w 1631 przez angielskiego matematyka W. Oughtreda, a symbol ͈„•” w 1698 roku przez niemieckiego filozofa i matematyka G. W. Leibniz'a.

Wyrażenie dwumianowane

Wyrażenia dwumianowe to wyrażenia, w których występują dwie jednostki tego samego typu.

Przykłady: 5 zł 30 gr, 2 m 54 cm, 4 kg 20 dag.

Wyrażenia dwumianowe możemy zapisać w postaci ułamka dziesiętnego.

Przykład: 3 m 57 cm = 3,57 cm , bo 57 cm to 0,57 m.

Jednostki:

  • 1 cm = 10 mm; 1 mm = 0,1 cm
  • 1 dm = 10 cm; 1 cm = 0,1 dm
  • 1 m = 100 cm; 1 cm = 0,01 m
  • 1 m = 10 dm; 1 dm = 0,1 m
  • 1 km = 1000 m; 1 m = 0,001 km
  • 1 zł = 100 gr; 1 gr = 0,01 zł
  • 1 kg = 100 dag; 1 dag = 0,01 kg
  • 1 dag = 10 g; 1 g = 0,1 dag
  • 1 kg = 1000 g; 1 g = 0,001 kg
  • 1 t = 1000 kg; 1 kg = 0,001 t

Przykłady zamiany jednostek:

  • 10 zł 80 gr = 1000 gr + 80 gr = 1080 gr
  • 16 gr = 16•0,01zł = 0,16 zł
  • 1 zł 52 gr = 1,52 zł
  • 329 gr = 329•0,01zł = 3,29 zł
  • 15 kg 60 dag = 1500dag + 60dag = 1560 dag
  • 23 dag = 23•0,01kg = 0,23 kg
  • 5 kg 62 dag = 5,62 kg
  • 8 km 132 m = 8000 m+132 m = 8132 m
  • 23 cm 3 mm = 230 mm + 3 mm = 233 mm
  • 39 cm = 39•0,01m = 0,39 m
Zobacz także
Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
komentarze
... i0razy podziękowaliście
Autorom