Zgoda na przetwarzanie danych osobowych

25 maja 2018 roku zacznie obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. znane jako RODO.

Dlatego aby dalej móc dostarczać Ci materiały odpowiednie do Twojego etapu edukacji, potrzebujemy zgody na lepsze dopasowanie treści do Twojego zachowania. Dzięki temu możemy zapamiętywać jakie materiały są Ci potrzebne. Dbamy o Twoją prywatność, więc nie zwiększamy zakresu naszych uprawnień. Twoje dane są u nas bezpieczne, a zgodę na ich zbieranie możesz wycofać na podstronie polityka prywatności.

Klikając "Przejdź do Odrabiamy", zgadzasz się na wskazane powyżej działania. W przeciwnym wypadku, nie jesteśmy w stanie zrealizować usługi kompleksowo i prosimy o opuszczenie strony.

Polityka prywatności

Drogi Użytkowniku w każdej chwili masz prawo cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Cofnięcie zgody nie będzie wpływać na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie wyrażonej przez Ciebie zgody przed jej wycofaniem. Po cofnięciu zgody wszystkie twoje dane zostaną usunięte z serwisu. Udzielenie zgody możesz modyfikować w zakładce 'Informacja o danych osobowych'

Z fizyką w przyszłość. Zbiór zadań. Zakres rozszerzony. Część 2 (Zbiór zadań, WSiP)

Oblicz, ile ciepła odda para wodna o masie 0,5 kg i temperaturze... 4.56 gwiazdek na podstawie 9 opinii
  1. Liceum
  2. 2 Klasa
  3. Fizyka

Wypiszmy dane podane w zadaniu:

`m=0,5\ kg` 

`T_1 = 120^@ C = 393\ K` 

`T_2 = -25^@ C = 248\ K`  

Wprowadźmy temperatury pośrednie:

`T_3 = 100^@C = 373\ K` 

`T_4 =0^@ C =273\ K` 

Z tablic odczytujemy, że:

`c_"pary" = 2000\ J/(kg*K)` 

`c_"wody" = 4190\ J/(kg*K)` 

`c_"lodu" = 2100\ J/(kg*K)`   

`c_p = 2,26*10^6\ J/(kg)` 

`c_t = 3,34*10^5\ J/(kg)` 

Obliczmy zmiany temperatury dla poszczególnych etapów oziebiania pary wodnej:

`DeltaT_1 = T_1 - T_ 3\ \ \ =>\ \ \ DeltaT_1 = 393\ K - 373\ K = 20\ K` 

`DeltaT_2 = T_2 - T_3\ \ \ =>\ \ \ DeltaT_2 = 373\ K - 273\ K = 100\ K` 

`DeltaT_3 = T_4 - T_2\ \ \ =>\ \ \ DeltaT_3 = 273\ K - 248\ K = 25\ K`     

Obliczmy najpierw ciepła wymienione przy zmienie temperatury:

`Q_1= mc_"pary"DeltaT_1`  

`Q_2= mc_"wody"DeltaT_2` 

`Q_3= mc_"lodu"DeltaT_3`  

Teraz obliczamy ciepło parowania i topnienia lodu ponieważ nastepuje zmiana stanu skupienia:

`Q_t = c_t*m` 

`Q_p = c_p * m` 

Całkowite ciepło oddane przez parę będzie sumą ciepła wydzielonego przy zmianie stanu skupienia (ciepło parowania i topnienia) oraz ciepła wymienionego przy zmianie temperatury:

`Q = Q_1+Q_2+Q_3+Q_t+Q_p` 

Obliczamy wszystkie zmienne liczbowe:

`Q_1 = 0,5\ kg * 2000\ J/(kg*K) * 20\ K = 20 000\ J = 20\ kJ`  

`Q_2 = 0,5\ kg * 4190\ J/(kg*K) * 100\ K = 209 500\ J = 209,5\ kJ` 

`Q_3 = 0,5\ kg * 2100\ J/(kg*K) * 25\ K = 26 250 \ J = 26,25\ kJ`  

`Q_t = 3,34*10^5\ J/(kg) *0,5\ kg = 1,67*10^5\ J = 1,67*10^2\ kJ = 167\ kJ` 

`Q_p = 2,26*10^6\ J/(kg) * 0,5\ kg = 1,13*10^6\ J = 1,13*10^3\ kJ = 1130\ kJ` 

Całkowita zmiana ciepła wynosi:

`Q = 20\ kJ + 209,5\ kJ + 26,25\ kJ + 167\ kJ + 1130\ kJ = 1552,75\ kJ` 

Wykres będzie miał postać:  

DYSKUSJA
user avatar
Michał Szuta

20 maja 2018
Dzięki !
user avatar
Oliwier

29 listopada 2017
dzięki!
user avatar
Damian

15 października 2017
Dziękuję!
user avatar
Agata

4 października 2017
Dzięki za pomoc :)
Informacje
Autorzy: Agnieszka Bożek, Katarzyna Nessing, Jadwiga Salach
Wydawnictwo: WSiP
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile

Nauczyciel

Wiedza
Najmniejsza wspólna wielokrotność (NWW)

Najmniejsza wspólna wielokrotność (NWW) dwóch liczb naturalnych to najmniejsza liczba naturalna będąca wielokrotnością zarówno jednej liczby, jak i drugiej.

Przykłady:

  • Najmniejszą wspólną wielokrotnością liczb 3 i 5 jest 15.
    1. Wypiszmy wielokrotności liczby 3 (różne od 0): 3, 6, 9, 12, 15, 18, 21, 24, 27, 30, ...
    2. Wypiszmy wielokrotności liczby 5 (różne od 0): 5, 10, 15, 20, 25, 30, 35, ...
    3. Wśród wielokrotności liczby 3 i liczby 5 szukamy najmniejszej liczby, która jest zarówno wielokrotnością 3 i 5. Jest to 15.

  • Najmniejszą wspólną wielokrotnością liczb 4 i 6 jest 12.
    1. Wypiszmy wielokrotności liczby 4 (różne od 0): 4, 8, 12, 16, 20, 24, 28, 32, 36, 40, ...
    2. Wypiszmy wielokrotności liczby 6 (różne od 0): 6, 12, 18, 24, 30, 36, 42, 48, ...
    3. Wśród wielokrotności wyżej wypisanych szukamy najmniejszej liczby, która jest zarówno wielokrotnością 4 i 6. Jest to 12.


Najmniejszą wspólną wielokrotność dwóch liczb można znaleźć także wykorzystując rozkład na czynniki pierwsze. 

Aby znaleźć NWW dwóch liczb należy: 

  1. Rozłożyć liczby na czynniki pierwsze. 

  2. Zaznaczyć wspólne dzielniki obu liczb. 

  3. Obliczyć iloczyn czynników pierwszej liczby oraz niezaznaczonych czynników drugiej liczby. 

Przykład:

System rzymski

System rzymski jest systemem zapisywania liczb, który w przeciwieństwie do zapisu pozycyjnego, pozwala zapisać liczby przy pomocy znaków o zawsze ustalonej wartości.


W systemie rzymskim do zapisania liczby używamy zdecydowanie mniej znaków niż w systemie dziesiątkowym.

Za pomocą 7 znaków (liter) : I, V, X, L, C, D i M jesteśmy w stanie ułożyć każdą liczbę naturalną od 1 do 3999.

Do każdego znaku przypisano inną wartość. 

Wyróżniamy cyfry podstawowe:

  • I = 1
  • X = 10
  • C = 100
  • M = 1000 

oraz cyfry pomocnicze:

  • V = 5
  • L = 50 
  • D = 500


Zasady zapisywania liczb w systemie rzymskim
:

  1. Możemy zapisać maksymalnie 3 takie same cyfry podstawowe (czyli I, X, C, M) obok siebie.

    Cyfry pomocnicze (czyli V, L, D) nie mogą występować obok siebie.

    Przykłady:

    • VIII  `->`   `5+1+1+1=8` 

    • MMCCC  `->`   `1000+1000+100+100+100=2300` 

  2. W celu uproszczenia wielu zapisów dopuszcza się umieszczenie cyfry podstawowej o mniejszej wartości przed cyfrą o większej wartości.

    W takim jednak przypadku od wartości większej liczby odejmujemy wartość mniejszej liczby.

    Przykłady:

    • IX  `->`   `10-1=9` 

    • CD  `->`   `500-100=400` 

  3. Gdy liczby (znaki) są ustawione od największej do najmniejszej to wówczas dodajemy ich wartości.

    Przykłady:

    • MMDCLVII  `->`   `1000+1000+500+100+50+5+1+1=2657`   

    • CXXVII  `->`   `100+10+10+5+1+1=127`   

 

Ciekawostka

System rzymski pochodzi od wysoko rozwiniętej cywilizacji Etrusków (ok. 500 r. p.n.e.).

Początkowo zapisywano liczby za pomocą pionowych kresek I, II, III, IIII, IIIII, ... .

Rzymianie przejęli cyfry od Etrusków i poddali je pewnym modyfikacjom oraz udoskonaleniom, co dało początki dzisiaj znanemu systemowi rzymskiemu.

Cyfr rzymskich używano na terenie imperium aż do jego upadku w V w. n.e.

W średniowieczu stały się standardowym systemem liczbowym całej łacińskiej Europy. Pod koniec tej epoki zaczęto coraz częściej używać cyfr arabskich, prostszych i wygodniejszych do obliczeń oraz zapisywania dużych liczb.

System rzymski stopniowo wychodził z codziennego użycia, chociaż do dziś jest powszechnie znany w Europie i stosowany do wielu celów.

Zobacz także
Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
komentarze
... i0razy podziękowaliście
Autorom