Płazińce to zwierzęta bezkręgowe, które określa się także jako robaki płaskie, Nazwa wzięła się od silnie spłaszczonego i podłużnego ciała. Wśród płazińców wyróżnia się wirki, przywry oraz tasiemce.

BUDOWA

• ciało długie, grzbieto-brzusznie spłaszczone i dwubocznie symetryczne;
• ciało pokryte worem powłokowo-mięśniowym, który składa się z jednej warstwy nabłonka oraz mięśni, które znajdują się tuż pod nim;
• u wolno żyjących płazińców nabłonek wytwarza rzęski oraz śluz, które ułatwiają poruszanie się; u pasożytów nabłonek nie posiada rzęsek, ale wytwarza tzw. oskórek chroniący przed strawieniem przez żywiciela;
• układ pokarmowy u płazińców wolnożyjących składa się z otworu gębowego, gardzieli oraz rozgałęzionego, ślepo zakończonego jelita - bez otworu odbytowego; u pasożytów brak układu pokarmowego - pokarm wchłaniany jest całą powierzchnią ciała;
• wirki (płazińce wolnożyjące) posiadają oczy, a dokładniej plamki oczne, które umożliwiają im orientację w środowisku; pasożyty nie posiadają żadnych narządów zmysłów. 

Porównanie budowy wypławka (po lewej) należącego do wolno żyjących wirków oraz pasożytniczego tasiemca (po prawej).

Powyższa ilustracja mogłaby być interaktywna:

• oko (plamka oczna) - para prostych oczu pozwala odróżnić jasność od ciemności
• otwór gębowy - prowadzi do gardzieli
• wysuwająca się gardziel - jest silnie umięśniona, służy do chwytania ofiar
• rozgałęzione jelito - prowadzi do niego otwór gębowy, przez który usuwane są także resztki pokarmowe
• główka - znajdują się na niej przyssawki oraz haczyki
• szyjka - wytwarza nowe człony, co umożliwia wydłużanie się tasiemca
• człony młodsze, są w trakcie dojrzewania; gdy dojrzeją będą zawierać zarówno męskie, jak i żeńskie narządy rozrodcze
• człon najstarszy - zawiera kilkadziesiąt tysięcy jaj

ŚRODOWISKO I TRYB ŻYCIA

W zależności od trybu życia jaki prowadzą, płazińce można podzielić na dwie grupy: wolno żyjące oraz pasożytnicze. 

ROZMNAŻANIE

Wszystkie płazińce są obojnakami, co oznacza, że jeden osobnik posiada zarówno męskie, jak i żeńskie narządy płciowe, co umożliwia samozapłodnienie. U wirków występuje rozwój prosty, natomiast u przywr i tasiemców - rozwój złożony.

Cykl rozwojowy tasiemca:

• cykl rozwojowy tasiemca jest złożony, co oznacza, że postać dorosła poprzedzona jest stadium larwalnym; u tasiemca występuje larwa o nazwie wągier;
• larwa bytuje wewnątrz organizmu żywiciela pośredniego, natomiast postać dorosła wewnątrz organizmu żywiciela ostatecznego;
• każdy dojrzały człon tasiemca zawiera dobrze rozwinięte narządy rozrodcze (męskie oraz żeńskie), które produkują gamety;
• w najstarszych członach może znajdować się nawet do 100 tysięcy jaj, które powstały z połączenia się komórki jajowej i plemnika.

Schemat mógłby być interaktywny i mógłby wyglądać podobnie do tego który znajduje się poniżej:

1. Człowiek zjada zarażone mięso krowy.
2. W jelicie cienkim człowieka z larw (wągrów) rozwijają się dorosłe tasiemce - człowiek jest żywicielem ostatecznym.
3. Dojrzałe człony, wypełnione jajami, wydostają się wraz z kałem na zewnątrz.
4. Krowa zjada człony wraz z jajami, z których w mięśniach zwierzęcia rozwijają się larwy - krowa jest żywicielem pośrednim.

Cykl rozwojowy tasiemca uzbrojonego przebiega podobnie do cyklu rozwojowego tasiemca nieuzbrojonego, z tym, że żywicielem pośrednim jest świnia (a nie krowa). 

TASIEMCZYCA

Jak można się zarazić?

- jedząc surowe lub niedogotowane mięsa (mięso wieprzowe, wołowe, dziczyzna), które zawiera wągry – larwalne postacie tych tasiemców;

- jedząc surową lub półsurową rybę (bruzdogłowiec szeroki);

- kiedy do układu pokarmowego dostaną się jaja pasożyta zjedzone przez innego człowieka (przy braku odpowiedniej higieny).

Jakie są objawy choroby?

• ogólne osłabienie organizmu;
• bóle głowy i brzucha;
• biegunka;
• nudności i wymioty;
• zaparcia;
• chudnięcie.

Jak uniknąć zakażenia tasiemcem? 

- spożywać wyłącznie przebadane mięso;

- unikać spożywania mięsa surowego/niedogotowanego;

- przestrzegać zasad higieny osobistej.

PRZYSTOSOWANIE TASIEMCA DO PASOŻYTNICZEGO TRYBU ŻYCIA

- pochłanianie pokarmu całą powierzchnią ciała;

- uzyskiwanie energii na drodze oddychania beztlenowego, ponieważ zanurzony w treści pokarmowej nie ma dostępu do tlenu;

- pokrycie ciała oskórkiem chroni przed strawieniem enzymami trawiennymi żywiciela;

- narządy czepne (przyssawki, haczyki) znajdujące się na główce umożliwiają przymocowanie się do jelita żywiciela;

- obojnactwo i wytwarzanie ogromnej ilość jaj, pozwala na szybkie rozmnażanie się tasiemca bez konieczności znalezienia partnera i wydanie licznego potomstwa.

Porównanie tasiemca uzbrojonego i nieuzbrojonego

ZNACZENIE PŁAZIŃCÓW:

1. w przyrodzie:

• drapieżne wirki żywią się drobnymi zwierzętami bezkręgowymi lub ikrą ryb przez co regulują liczebność tych zwierząt;
• płazińce mogą stanowić pokarm dla innych, większych od siebie drapieżników;
• pasożyty wywołują choroby u swoich żywicieli,  czasami prowadząc do ich śmierci.

2. dla człowieka: 

• wywołują poważne choroby u człowieka, m.in. tasiemczycę;
• powodują choroby u zwierząt hodowlanych, co prowadzi do strat w hodowli.