Mamy funkcje
później sprawdzimy, co dzieje się dla
Zauważmy, że chcąc znaleźć miejsca zerowe funkcji f udało nam się uzyskać zależność
W takim razie wystarczy narysować wykres funkcji
a następnie, ustalić liczbę rozwiązań równania
w zależności od parametru k.
1. Dziedzina
2. Znajdujemy punkty przecięcia wykresu z osiami układu współrzędnych.
Wykres przecina oś OX w punktach
Wykres przecina oś OY w punkcie
3. Obliczamy granice na końcach przedziałów, w których funkcja g jest określona.
Nie istnieje asymptota pozioma wykresu funkcji.
Prosta x=-1 asymptotą pionową (obustronną) wykresu funkcji g.
4. Wyznaczamy pochodną funkcji g.
5. Wyznaczamy przedziały monotoniczności oraz ekstrema.
Zauważmy, że
Zatem funkcja jest rosnąca w przedziałach
a malejąca w przedziale
Funkcja osiąga maksimum lokalne dla x = 0.
Otrzymane wyniki zbieramy w tabeli:
Szkicujemy wykres funkcji:

Na postawie wykresu ustalamy liczbę rozwiązań równania g(x)=k w zależności od parametru k
- dla równanie ma trzy pierwiastki,
- dla równanie ma dwa pierwiastki,
- dla równanie ma jeden pierwiastek.
Sprawdzamy co się dzieje dla x=-1.
Obliczamy
Zauważmy, że chcąc rozwiązać równanie
otrzymamy sprzeczność, więc liczba miejsce zerowe nigdy nie będzie równe x = -1 i nie uwzględniamy tego przypadku.
Natalia Wodka
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

