a)
f(x)=x−2−x−54x−8+(x−5)216x−32−…
Zauważmy, że nasza funkcja jest sumą ciągu geometrycznego o pierwszym wyrazie a1=x−2 , oraz ilorazie równym:
q=−x−54
−1<q<1
−1<−x−54<1
1)
−1<−x−54
0 <−x−54+1
0<−x−54+x−5x−5
0<x−5−4+x−5
0<x−5x−9
0<(x−9)⋅(x−5)
x∈(−∞,5)∪(9;∞)
2)
−x−54<1
−x−54−1<0
−x−54−x−5x−5<0
x−5−4−x+5<0
x−5−x+1<0
(−x+1)⋅(x−5)<0
−(x−1)⋅(x−5)<0
x∈(−∞;1)∪(5;∞)
Liczba x musi należeć jednocześnie do obu wyznaczonych zbiorów, a więc dziedziną jest zbiór:
x∈[(−∞,5)∪(9;∞)]∩[(−∞;1)∪(5;∞)]=(−∞;1)∪(9;∞)
S=1−qa1 - wzór na sumę wyrazów nieskończonego ciągu geometrycznego
S=1+x−54x−2= x−5x−5+x−54x−2=x−5x−5+4x−2=x−5x−1x−2==(x−2)⋅x−1x−5=x−1(x−2)(x−5)=x−1x2−5x−2x+10=x−1x2−7x+10
A więc wzór funkcji f(x) możemy zapisać jako:
f(x)=x−1x2−7x+10
Sprawdźmy, czy funkcja posiada ekstrema:
f′(x)=(x−1)2(x2−7x+10)′⋅(x−1)−(x2−7x+10)⋅(x−1)′=(x−1)2(2x−7)⋅(x−1)−(x2−7x+10)⋅1=
=(x−1)22x2−2x−7x+7−x2+7x−10=(x−1)2x2−2x −3
(x−1)2x2−2x −3=0
x2−2x −3=0
Δ=(−2)2−4⋅1⋅(−3)=4+12=16
16=4
x1=22−4=2−2=−1
x2=22+4=26=3 - ten punkt nie należy jednak do rozpatrywanej dziedziny, więc nie może być on ekstremum.
Szkic wykresu pochodnej:

Funkcja posiada maksimum dla x=−1
f(−1)=−1−1(−1)2−7⋅(−1)+10=−21+7+10=−218=−9
Gdybyśmy rozpatrywali dziedzinę x∈R , to:
Funkcja posiada minimum dla x=3
f(x)=3−132−7⋅3+10=29−21+10=−1
x→1+limx−1x2−7x+10=0+4=+∞
x→1−limx−1x2−7x+10=0−4=−∞
x→∞limx−1x2−7x+10=x→∞limx(1−x1)x(x−7+x10)=x→∞lim1−x1x−7+x10=∞
x→−∞limx−1x2−7x+10=x→−∞limx(1−x1)x(x−7+x10)=x→−∞lim1−x1x−7+x10=−∞
Szkic wykresu:
f(x)>1
Nierówność jest spełniona dla:
x>9
b)
f(x)=1+x+x1+2x+x21+4x+…
Dany funkcję możemy potraktować jako sumę wyrazów dwóch ciągów geometrycznych:
1)
1+x1+x21+…
a1=1
q=x1
−1<q<1
−1<x1<1
−1<x1
0<x1+1
0<x1+x
0<(1+x)⋅x
x∈(−∞;−1)∪(0;∞)
x1<1
x1−1<0
x1−x<0
(1−x)⋅(x)<0
x∈(−∞;0)∪(1;∞)
A więc:
x∈(−∞;−1)∪(1;∞)
S=1−qa1=1−x11=xx−11=x−1x
2)
x+2x+4x+…
a1=x
q=21
−1>21>1
S=1−21x=21x=2x
A więc:
f(x)=x−1x+2x=x−1x−1+1+2x=x−1x−1+x−11+2x=2x+1+x−11
x∈(−∞;−1)∪(1;∞)
f′(x)=2+ (x−1)21′⋅(x−1)−1⋅(x−1)′=2−(x−1)21
Wyznaczmy ekstrema:
2−(x−1)21=0
(x−1)22(x−1)2−1=0
2(x−1)2−1=0
2x2−4x+2−1=0
2x2−4x+ 1=0
Δ=(−4)2−4⋅2⋅1=16−8=8
8=22
x1=2⋅24−22=44−22=1−22<1 - zauważmy, że ten punkt nie należy do rozpatrywanej dziedziny
x2=2⋅24+22=44+22=1+22
Szkic wykresu paraboli:

Funkcja posiada minimum w x=1+22
f(1+22)=2⋅(1+22)+1+1+22−11=2+2+1+221=3 +2 +22=3+2+222=3+22
Gdyby dziedziną funkcji był cały zbiór liczb rzeczywistych, to funkcja miałaby maksimum w x=1−22
f(1−22)=2⋅(1−22)+1+1−22−11=2−2+1+−221=3−2 −22=3−2−222=3−22
f(x)=2x+1+x−11=x−12x(x−1)+x−1x−1+x−11=x−12x(x−1)+x−1+1=x−12x2−2x+x=x−12x2−x
x→∞limx−12x2−x=x→∞limx(1−x1)x(2x−1)=x→∞lim1−x12x−1=∞
x→−∞limx−12x2−x=x→−∞limx(1−x1)x(2x−1)=x→−∞lim1−x12x−1=−∞
x→1+limx−12x2−x=0+3=+∞
x→1−limx−12x2−x=0−3=−∞
Szkic wykresu:
Nierówność:
f(x)>1
jest spełniona dla:
x>1