a)
f(x)=x3−6x2+9x
Wyznaczmy miejsca zerowe:
0=x3−6x2+9x
0=x(x2−6x+9)
x1=0
x2−6x+9=0
(x−3)2=0
x−3=0
x2=3 - zauważmy, że jest to pierwiastek podwójny!
Obliczmy pochodną i wyznaczmy ekstrema:
f′(x)=3x2−6x+9
3x2−12x+9=0 ∣:3
x2−4x+3=0
Δ=(−4)2−4⋅1⋅3=16−12=4
x1=2⋅14−2=22=1
x2=2⋅14+2=26=3
Szkic wykresu pochodnej:

Pochodna w x=1 zmienia znak z dodatniego na ujemny - więc funkcja w tym miejscu posiada maksimum.
Pochodna w x=3 zmienia znak z ujemnego na dodatni - więc funkcja w tym miejscu posiada minimum.
f(1)=13−6⋅12+9⋅1=1−6+9=4
f(3)=33−6⋅32+9⋅3=27−54+27=0
x→∞lim(x3−6x2+9x)=∞
x→−∞lim(x3−6x2+9x)=−∞
Szkic wykresu:
Dorysujmy prostą opisaną równaniem y=2 :
Narysowana prosta posiada 3 punkty wspólne z wykresem.
A więc równanie f(x)=2 posiada 3 rozwiązania.
b)
f(x)=x4−2x+1
Miejsca zerowe:
x4−2x2+1=0
(x2−1)2=0
x2−1=0
x2=1
x1=1
x2=−1
Pochodna:
f′(x)=4x3−4x
4x3−4x=0 ∣:4
x3−x=0
x(x2−1)=0
x(x−1)(x+1)=0
Naszkicujmy wykres pochodnej:

W x=−1 pochodna zmienia znak z ujemnego na dodatni - a więc funkcja w tym punkcie posiada minimum.
W x=0 pochodna zmienia znak z dodatniego na ujemny - a więc funkcja w tym punkcie posiada maksimum.
W x=1 pochodna zmienia znak z ujemnego na dodatni - a więc funkcja w tym punkcie posiada minimum.
f(−1)=(−1)4−2⋅(−1)2+1=1−2+1=0
f(1)=14−2⋅12+1=1−2+1=0
f(0)=1
x→∞lim(x4−2x2+1)=∞
x→−∞lim(x4−2x2+1)=∞
Naszkicujmy wykres:

Równanie
f(x)=2
Posiada 2 rozwiązania.
c)
f(x)=x2+36−6x
Dziedzina:
x2+3=0
x2=−3
A więc:
x∈R
Miejsca zerowe:
x2+36−6x=0
6−6x=0
6=6x ∣:6
x=1
f′(x)=(x2+3)2(6−6x)′⋅(x2+3)−(6−6x)⋅(x2+3)′=(x2+3)2−6⋅(x2+3)−(6−6x)⋅2x=(x2+3)2−6x2−18−12x+12x2=(x2+3)26x2−12x−18
(x2+3)26x2−12x−18=0
6x2−12x−18=0 ∣:6
x2−2x−3=0
Δ=(−2)2−4⋅1⋅(−3)=4+12=16
Δ=4
x1=2⋅12+4=26=3
x2=2⋅12−4=−22=−1
Szkic wykresu pochodnej:

Funkcja ma maksimum w punkcie x=−1
Funkcja ma minimum w punkcie x=3
f(−1)=(−1)2+36−6⋅(−1)=1+36+6=3
f(3)=32+36−6⋅3=126−18=−1
x→∞limx2+36−6x=x→∞limx2(1+x23)x2(x26−x6)=x→∞lim1+x23x26−x6=1+00−0=10=0
x→−∞limx2+36−6x=x→−∞limx2(1+x23)x2(x26−x6)=x→−∞lim1+x23x26−x6=1+000=10=0
Punkt przecięcia z osią OY:
f(0)= 02+36−6⋅0=36=2
Szkic wykresu funkcji:
Dorysujmy prostą o równaniu y=2 :
Równanie f(x)=2 posiada 2 rozwiązania.
d)
f(x)=x2+14−x2
Dziedzina:
x2+1=0
x2=−1
A więc:
x∈R
Miejsca zerowe:
x2+14−x2=0
4−x2=0
4=x2
x1=2
x2=−2
Pochodna:
f′(x)=(x2+1)2(4−x2)′⋅(x2+1)−(4−x2)⋅(x2+1)′=(x2+1)2−2x⋅(x2+1)−(4−x2)⋅2x= (x2+1)2−2x3−2x−8x+2x3= (x2+1)2−10x
Szukamy ekstremów.
−10x=0
x=0
f(0)=02+14−02=4
x→∞limx2+14−x2=x→∞limx2(1+x21)x2(x24−1)=x→∞lim1+x21x24−1=−11=−1
x→−∞limx2+14−x2=x→−∞limx2(1+x21)x2(x24−1)=x→−∞lim1+x21x24−1=−11=−1
Wykres:


Równanie f(x)=2 posiada 2 rozwiązania.
e)
f(x)=(x2+2x+2)2x+2
Dziedzina:
x2+2x+2=0
Δ=22−4⋅1⋅2=4−8=−4<0
A więc:
x∈R
Miejsca zerowe:
0=(x2+2x+2)2x+2
2x+2=0
2x=−2
x0=−1
f′(x)=(x2+2x+2)2(2x+2)′⋅(x2+2x+2)−(2x+2)⋅(x2+2x+2)′=(x2+2x+2)22⋅(x2+2x+2)−(2x+2)⋅(2x+2)=
=(x2+2x+2)22x2+4x+4−(4x2+8x+4)=(x2+2x+2)22x2+4x+4−4x2−8x−4=(x2+2x+2)2−2x2−4x
−2x2−4x=0
−2x(x+2)=0
Szkic wykresu pochodnej:
Funkcja ma minimum w x=−2
Funkcja ma maksimum w x=0
f(−2)=(−2)2+2⋅(−2)+22⋅(−2)+2=4−4+2−4+2=−1
f(0)=02+2⋅0+22⋅0+2=22=1
x→∞limx2+2x+22x+2=x→∞limx2(1+x2+x22)x2(x2+x22)=x→∞lim1+x2+x22x2+x22=10=0
x→−∞limx2+2x+22x+2=x→−∞limx2(1+x2+x22)x2(x2+x22)=x→−∞lim1+x2+x22x2+x22=10=0
Wykres:

Równanie f(x)=2 nie posiada rozwiązań.
f)
f(x)=x2+2x+33−x2−2x
Dziedzina:
x2+2x+3=0
Δ=22−4⋅1⋅3=4−12=−8<0
x∈R
Miejsca zerowe:
x2+2x+33−x2−2x=0
3−x2−2x=0
−x2−2x+3=0
Δ=(−2)2−4⋅(−1)⋅3=4+12=16
Δ=4
x1=2⋅(−1)2−4=−2−2=1
x2=2⋅(−1)2+4=−26=−3
f′(x)=(x2+2x+3)2(3−x2−2x)′⋅(x2+2x+3)−(3−x2−2x)⋅(x2+2x+3)′=(x2+2x+3)2(−2x−2)⋅(x2+2x+3)−(3−x2−2x)⋅(2x+2)=
=(x2+2x+3)2(−2x−2)⋅(x2+2x+3)+(3−x2−2x)⋅(−2x−2)=(x2+2x+3)2(−2x−2)⋅(x2+2x+3+3−x2−2x)=
=(x2+2x+3)2(−2x−2)⋅6=(x2+2x+3)2−12x−12
(x2+2x+3)2−12x−12=0
−12x−12=0
−12=12x
−1=x
A więc funkcja posiada ekstremum w punkcie x=−1
f(−1)=(−1)2+2⋅(−1)+33−(−1)2−2⋅(−1)=1−2+33−1+2=24=2
x→∞limx2+2x+33−x2−2x=x→∞limx2(1+x2+x23)x2(x23−1−x2)=x→∞lim1+x2+x23x23−1−x2=1−1=−1
x→−∞limx2+2x+33−x2−2x=x→−∞limx2(1+x2+x23)x2(x23−1−x2)=x→∞lim1+x2+x23x23−1−x2=1−1=−1
Punkt przecięcia z osią OY:
f(x)=02+2⋅0+33−02−2⋅0 =33=1
Wykres:
Równanie
f(x)=2
Posiada 1 rozwiązanie.