Oznaczmy wysokość walca jako
Pole powierzchni całkowitej walca obliczymy następująco:
Po podstawieniu otrzymamy:
Zapisujemy wzór na objętość walca:
Podstawiamy wcześniej wyznaczone otrzymując:
Dziedzinę funkcji będzie określał zbiór rozwiązań nierówności bo objętość powinna być zawsze dodatnia.
Dodatkowo, uwzględnimy tylko argumenty dodatnie, bo wyraża promień.
Szkicujemy wykres funkcji:

Odczytujemy dziedzinę funkcji:
By naszkicować wykres funkcji musimy zbadać przebieg zmienności funkcji.
Określamy dziedzinę funkcji:
Znajdujemy punkty przecięcia wykresu z osiami układu współrzędnych.
Sprawdzamy, w jakim punkcie wykres przecinałby oś obliczamy
wykres przecinałby oś w punkcie
Uwaga: Piszemy "przecinałby", bo W interpretacji geometrycznej będziemy mieć na wykresie puste kółko.
By znaleźć punkty, w których wykres przecina oś należy rozwiązać równanie
Zrobiliśmy to już w poprzednim podpunkcie. Po uwzględnieniu dziedziny możemy stwierdzić, że wykres funkcji
nie przecina osi dla żadnego argumentu z dziedziny, ale dla będziemy mieli puste kółko na wykresie.
Określamy granice funkcji w i w
Zatem funkcja nie ma asymptoty poziomej.
Wyznaczamy pochodną funkcji
i określamy jej dziedzinę:
Wyznaczamy przedziały monotoniczności oraz ekstrema lokalne funkcji
Szukamy miejsc zerowych pochodnej:
Szkicujemy wykres funkcji

i odczytujemy z niego rozwiązania nierówności:
dla
dla
Zatem funkcja jest malejąca w przedziale a rosnąca w przedziale
Funkcja osiąga maksimum lokalne dla a dla minimum lokalne.
Ponieważ obliczamy tylko
Otrzymane wyniki zbieramy w tabeli:
Szkicujemy wykres funkcji:

Wystarczy sprawdzić, czy rozwiązaniem równania jest argument, który należy do dziedziny.
Oznaczmy lewą stronę równania jako
Zauważmy, że
W takim razie, ponieważ jest funkcja ciągłą w całej dziedzinie, to z twierdzenia Darboux wynika, że ma miejsce zerowe.
W takim razie można dobrać tak aby walec miał objętość
Dagmara Kowalczuk
Nauczycielka matematyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

