Z definicji wartości bezwzględnej mamy:
W takim razie wzór funkcji możemy zapisać następująco:
a po wyciągnięciu minusa z mianownika funkcji określonej dla otrzymamy wreszcie:
Zauważmy, że aby otrzymać wykres funkcji wystarczy przekształcić wykres
funkcji symetrycznie względem osi
W takim razie zbadamy przebieg funkcji i naszkicujemy jej wykres, a następnie
odpowiednio go przekształcimy.
Określamy dziedzinę funkcji:
Znajdujemy punkty przecięcia wykresu z osiami układu współrzędnych.
Wykres funkcji nie przecina osi ponieważ
By znaleźć punkty, w których wykres przecina oś rozwiązujemy równanie
Zatem wykres funkcji przecina oś w punkcie
Obliczamy granice na końcach przedziałów, w których funkcja jest określona.
Prosta jest obustronną asymptotą poziomą wykresu funkcji
Proste oraz są asymptotami pionowymi (obustronnymi) wykresu funkcji
Wyznaczamy pochodną funkcji
i określamy jej dziedzinę:
Wyznaczamy przedziały monotoniczności oraz ekstrema lokalne funkcji
Szukamy miejsc zerowych pochodnej:
Szkicujemy wykres funkcji

Zatem:
dla
dla
Zatem funkcja jest malejąca w przedziałach oraz a rosnąca w przedziałach oraz
Funkcja osiąga minimum lokalne dla a maksimum lokalne dla
Otrzymane wyniki zbieramy w tabeli.
Przyjmijmy
Szkicujemy wykres funkcji na całej dziedzinie. Następnie część wykresu dla odbijamy symetrycznie względem osi
Otrzymamy wówczas wykres funkcji

Dagmara Kowalczuk
Nauczycielka matematyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

