Aby wyznaczyć miejsca zerowe funkcji g, należy rozwiązać równanie:
Stąd mamy:
W takim razie możemy sprowadzić to zadanie do ustalenia liczby rozwiązań równania f(x)=m, gdzie
Będziemy chcieli zrobić to na podstawie wykresu.
Oznaczmy:
Zbadajmy przebieg zmienności funkcji h i naszkicujmy jej wykres.
1. Określamy dziedzinę funkcji:
2. Znajdujemy punkty przecięcia wykresu z osiami układu współrzędnych.
Sprawdzamy, w jakim punkcie wykres przecina oś y - obliczamy h(0).
Wykres przecina oś OY w punkcie (0, 0).
By znaleźć punkty, w których wykres przecina oś OX, rozwiązujemy równanie h(x)=0:
Zatem wykres funkcji h przecina oś OX w punktach
3. Określamy granice funkcji h w -oo i w +oo.
Zatem funkcja h nie ma asymptoty poziomej.
4. Wyznaczamy pochodną funkcji h:
i określamy jej dziedzinę:
5. Wyznaczamy przedziały monotoniczności oraz ekstrema lokalne funkcji h.
Szukamy miejsc zerowych pochodnej:
Szkicujemy wykres funkcji h':

i odczytujemy z niego rozwiązania nierówności:
dla
dla
Zatem funkcja jest rosnąca w przedziałach (-oo, -2> oraz <1, +oo), a malejąca w przedziale .
Funkcja osiąga maksimum lokalne dla x=-2, a dla x=1 minimum lokalne.
Otrzymane wyniki zbieramy w tabeli.
Przyjmijmy oznaczenia:
Szkicujemy wykres funkcji h, a następnie na jego podstawie szkicujemy wykres funkcji f.

Odczytujemy liczbę rozwiązań równania f(x)=m:
Dagmara Kowalczuk
Nauczycielka matematyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

