Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

Określamy dziedzinę funkcji:
Znajdujemy punkty przecięcia wykresu z osiami układu współrzędnych.
Sprawdzamy, w jakim punkcie wykres przecina oś obliczamy
wykres przecina oś w punkcie
By znaleźć punkty, w których wykres przecina oś rozwiązujemy równanie
Zatem wykres funkcji przecina oś w punkcie
Obliczamy granice na końcach przedziałów, w których funkcja jest określona.
Zatem funkcja nie ma asymptoty poziomej.
Prosta jest asymptotą pionową (obustronną) wykresu funkcji
Wyznaczamy pochodną funkcji
i określamy jej dziedzinę:
Wyznaczamy przedziały monotoniczności oraz ekstrema lokalne funkcji
Szukamy miejsc zerowych pochodnej:
Szkicujemy wykres funkcji

i odczytujemy z niego rozwiązania nierówności:
dla
dla
Zatem funkcja jest rosnąca w przedziałach oraz a malejąca w przedziałach oraz
Funkcja osiąga maksimum lokalne dla a minimum lokalne dla
Otrzymane wyniki zbieramy w tabeli:
Szkicujemy wykres funkcji:

Odczytujemy z wykresu liczbę rozwiązań równania
Dla równanie nie ma rozwiązań.
Dla równanie ma jedno rozwiązanie.
Dla równanie ma dwa rozwiązania.
Określamy dziedzinę funkcji:
Znajdujemy punkty przecięcia wykresu z osiami układu współrzędnych.
Sprawdzamy, w jakim punkcie wykres przecina oś obliczamy
wykres przecina oś w punkcie
By znaleźć punkty, w których wykres przecina oś rozwiązujemy równanie
Zatem wykres funkcji przecina oś w punkcie
Obliczamy granice na końcach przedziałów, w których funkcja jest określona.
Prosta jest obustronną asymptotą poziomą wykresu funkcji
Proste oraz są asymptotami pionowymi (obustronnymi) wykresu funkcji
Wyznaczamy pochodną funkcji
i określamy jej dziedzinę:
Wyznaczamy przedziały monotoniczności oraz ekstrema lokalne funkcji
Szukamy miejsc zerowych pochodnej:
Zatem:
dla
dla
Funkcja jest rosnąca w przedziałach oraz a malejąca w przedziałach oraz
W takim razie funkcja osiąga maksimum lokalne dla
Otrzymane wyniki zbieramy w tabeli:
Szkicujemy wykres funkcji:

Odczytujemy z wykresu liczbę rozwiązań równania
Dla równanie nie ma rozwiązań.
Dla równanie ma jedno rozwiązanie.
Dla równanie ma dwa rozwiązania.
Określamy dziedzinę funkcji:
Znajdujemy punkty przecięcia wykresu z osiami układu współrzędnych.
Sprawdzamy, w jakim punkcie wykres przecina oś obliczamy
wykres przecina oś w punkcie
By znaleźć punkty, w których wykres przecina oś rozwiązujemy równanie
sprzeczność
Zatem wykres funkcji nie przecina osi
Obliczamy granice na końcach przedziałów, w których funkcja jest określona.
Prosta jest obustronną asymptotą poziomą wykresu funkcji
Wyznaczamy pochodną funkcji
i określamy jej dziedzinę:
Wyznaczamy przedziały monotoniczności oraz ekstrema lokalne funkcji
Szukamy miejsc zerowych pochodnej:
Zatem:
dla
dla
W takim razie funkcja osiąga maksimum lokalne dla
Funkcja jest rosnąca w przedziale a malejąca w przedziale
Otrzymane wyniki zbieramy w tabeli:
Szkicujemy wykres funkcji:

Odczytujemy z wykresu liczbę rozwiązań równania
Dla równanie nie ma rozwiązań.
Dla równanie ma jedno rozwiązanie.
Dla równanie ma dwa rozwiązania.
Dagmara Kowalczuk
Nauczycielka matematyki