Człowiek w obliczu cierpienia. Omów zagadnienie na podstawie znanych Ci fragmentów Księgi Hioba. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst. 

---

Uwaga! Jest to przykładowe rozwiązanie, które powinno stanowić inspirację do przygotowania własnej wypowiedzi.

---

 

Kontekst podstawowy: Księga Hioba

Kontekst dodatkowy: religijny (znaczenie cierpienia w Nowym Testamencie)

 

Wprowadzenie:

• Cierpienie to uniwersalne zjawisko, typowe dla każdego człowieka - niezależnie od jego wieku, doświadczeń, czasów, w których żyje. Przejawia się najczęściej bólem fizycznym lub też psychicznym, zazwyczaj wynika z poczucia braku, losowych nieszczęść czy na przykład z osamotnienia lub choroby. Z całą pewnością nie można go uniknąć, ponieważ jest nierozerwalnie związane z ludzką egzystencją. 
• Z tego też powodu od wieków ludzie próbują oswoić lub zrozumieć obecność cierpienia w doczesnym życiu. Wydaje się ono czymś niepojętym, nie zawsze zasłużonym czy uzasadnionym. Motyw ten jest szczególnie obecny w chrześcijaństwie i w literaturze religijnej, np. w Biblii. 

 

Teza:

Hiob to przykład postaci, która z pokorą znosi niezasłużone cierpienie. Znaczenie takiej postawy ujawnia się także w Nowym Testamencie - szczególnie w osobie Jezusa Chrystusa.

 

Argumenty:

• Hiob zostaje w Starym Testamencie ukazany jako bogobojny człowiek. Już początkowe wersy księgi charakteryzują go jako jednostkę wierną nakazom religijnym. Jest to bowiem człowiek prawy, obdarzony głębokim poczuciem sprawiedliwości w każdych okolicznościach, a przy tym wybitny, wyróżniający się na tle innych. Potwierdzeniem jego wierności Panu jest na przykład fakt, iż zawsze po uczcie, następnego ranka, dokonuje całopalenia, będącego rytualnym oczyszczeniem. Zawsze też bohater zastanawia się, czy na pewno jego synowie nie dopuścili się występku względem Pana.
• W momencie próby Hiob nie odwraca się od Boga. Tragiczne wiadomości o śmierci dzieci czy utracie majątku nie powodują, iż ten zaczyna przeklinać Stwórcę. Zamiast tego Hiob zawierza się w pełni Bogu. Rozdarcie szat, ogolenie głowy oraz oddanie pokłonu sugerują, iż mężczyzna, chociaż nie rozumie, za co spotyka go cierpienie, nie podważa wyroków Pana. Zamiast tego początkowo ze spokojem przyjmuje swój los i błogosławi Boga. Również kiedy żona uważa, że powinien złorzeczyć, Hiob przeciwstawia się jej. Sądzi bowiem, że należy przyjąć wszystko, co zsyła Bóg: nie tylko szczęście i dostatek, ale też cierpienie. 
• Pokora Hioba w momencie kryzysu przejawia się również w tym, że chociaż skarży się Bogu, to nigdy nie bluźni. Nie potrafi bowiem zrozumieć sensu swego niezawinionego cierpienia, pragnie przeniknąć boskie zamiary ludzkim umysłem, który ma swoje ograniczenia. Dopiero rozmowa z Panem, bezpośrednie spotkanie ze Stwórcą przynosi mu ukojenie. Okazuje się, iż mądrość Boga jest nie do pojęcia dla człowieka. Powinien on zaakceptować tę tajemnicę i w pełni zawierzyć Najwyższemu. Jego obecność pozwala Hiobowi na przezwyciężenie wątpliwości. Ostatecznie człowiek ten zostaje również nagrodzony za swoją postawę - odzyskuje wcześniejsze życie.
• Zagadnienie pokory w cierpieniu uobecnia się także w Nowym Testamencie - najpełniej w osobie Jezusa Chrystusa. Jako Syn Boga staje się człowiekiem, więc w ten sposób podlega typowo ludzkim doświadczeniom, które nie zawsze są łatwe. Doświadcza niewygód, odrzucenia przez własny naród, osamotnienia, zdrady. Wreszcie umiera w hańbiący sposób, który wiąże się z wielkim cierpieniem - zarówno duchowym, jak i fizycznym. Mimo tego do końca zachowuje pokorę, ponieważ kieruje się miłością do ludzi. Dobrowolna oraz niewinna ofiara ma kluczowe znaczenie, ponieważ jest źródłem odkupienia dla ludzkości. Tym samym zło zostaje pokonane, zaś dobro triumfuje.

 

Podsumowanie:

• Cierpienie to istotna kwestia, która pojawia się nie tylko w Starym Testamencie, ale również w Nowym Testamencie.
• Przykład Hioba i Chrystusa uświadamiają moc pokornego cierpienia, które nie jest uzasadnione grzechem. W przypadku Hioba prowadzi do pogłębienia jego duchowej więzi ze Stwórcą, zrozumienia tego, że zamiary Najwyższego są niepojęte dla człowieka. Z kolei męka Chrystusa przynosi ludzkości zbawienie.