Czasownik modalny (don’t) have to ((nie) musieć), w przeciwieństwie do pozostałych czasowników modalnych, odmienia się przez osoby oraz zmienia swoją formę w zależności od czasu. Używamy go w sytuacjach, gdy chcemy powiedzieć, że musimy coś zrobić lub nie.

 

Zastosowanie czasownika (don’t) have to 

• konieczność lub jej brak, np.
  
  I have to take this medicine every day. (Muszę przyjmować ten lek codziennie.)
  
  She doesn’t have to wear a uniform at school. (Ona nie musi nosić mundurka w szkole.) 

Tworzenia zdań z czasownikiem (don’t) have to 

Aby utworzyć zdanie z czasownikiem (don’t) have to należy odpowiednio odmienić go przez osobę, a następnie dodać czasownik w formie podstawowej (bezokolicznik bez to). W zdaniach twierdzących czasownik have to odmienia się przez osoby tak, jak czasownik have got. [odnośnik do czasownik have got]. W pytaniach stosujemy czasownik posiłkowy do/does, a w przeczeniach don’t/doesn’t. Po czasowniku posiłkowym używamy podstawowej formy czasownika, czyli have to.

Zdania twierdzące
I / You / We / You / They	have to	go.
He / She / It	has to	go.
Przeczenia
I / You / We / You / They	do not (don’t) have to	go.
He / She / It	does not (doesn't) have to	go.
Pytania ogólne
Do + I / you / we / you / they	have to	go?
Does + he / she / it	have to	go?
Krótkie odpowiedzi
+ Yes, I / you / we / you / they do. + Yes, he / she / it does.
- No, I / you / we / you / they don’t. - No, he / she / it doesn’t.

 

Uwaga!

Pytania, przeczenia i krótkie odpowiedzi z czasownikiem modalnym have to tworzymy za pomocą tych samych zasad, co w czasie present simple [odnośnik do present simple].