Historia

Autorzy:Stanisław Roszak, Jarosław Kłaczkow

Wydawnictwo:Nowa Era

Rok wydania:2014

Oceń znaczenie powstania ONZ i NATO. 4.67 gwiazdek na podstawie 6 opinii
  1. Liceum
  2. 1 Klasa
  3. Historia

Pakt Północnoatlantycki NATO -  był odpowiedzią na coraz bardziej agresywne wystąpienia i działania ZSRR, a także na jego rosnącą przewagę nad krajami europejskimi w zakresie broni oraz liczebności armii. Jedną z podstawowych zasad ustalonych przez kraje członkowskie było zagwarantowanie wzajemnej pomocy w przypadku napaści zbrojnej na którekolwiek państwo wchodzące w skład NATO. Pakt Północnoatlantycki miał zabezpieczyć Zachód przed atakami krajów bloku wschodniego. Tym bardziej, że od 1949 r. rosło zagrożenie ze strony Związku Sowieckiego, który dysponował bronią atomową, a w tym samym roku komuniści przejęli władzę również w Chinach. Obawiano się wybuchu III wojny światowej, tym razem między wschodem i zachodem z użyciem broni nuklearnej. 

Z kolei podstawowymi celemi ONZ miały być działania podejmowane na rzecz utrzymania pokoju, poszanowania praw człowieka oraz pomoc w odbudowaniu świata po wojnie i dalszym rozwoju społeczności międzynarodowej. Rada Bezpieczeństwa ONZ miała prawo i obowiązek reagować na każdy kryzys zagrażający bezpieczeństwu międzynarodowemu i podejmować wszelkie środki, z militarnymi włącznie, w celu utrzymania pokoju. 

Rozwijaniem współpracy międzynarodowej ONZ w wielu dziedzinach miały się zająć wyspecjalizowane organizacje i instytucje ONZ. Najbardziej znanymi są: Organizacja ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Organizacja ds. Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO), Bank Światowy (IBRD), Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF), Fundusz Pomocy Dzieciom (UNICEF), Światowa Organizacja Turystyki (UNWTO). 

Ważny dla procesów zjednoczeniowych był przede wszystkim wymiar ideologiczny intergacji. Po podpisaniu Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka w ONZ, państwa zachodnioeuropejskie zamierzały nadać ochronie praw jednostki wymiar bardziej zinstytucjonalizowany. W 1949 r. powołano do życia Radę Europy, z siedzibą w Strasburgu, a rok później państwa założycielskie sformułowały artykuły Europejskiej Konwencji Praw Człowieka - pierwszego, w tak powszechnym zakresie aktu prawa międzynarosowego chroniącego fundamentalne prawa człowieka. Odtąd instytucja Rady Europy symbolizowała przeciwstawianie się Zachodu praktykom łamania praw człowieka w krajach za "żelazną kurtyną".