Rozważając źródła promieniowania elektromagnetycznego możemy wymienić m.in. Słońce, latarkę czy też laser. Rozróżnić możemy dwa rodzaje źródeł promieniowania elektromagnetycznego:

• źródła termiczne, np. Słońce lub rozgrzany do czerwoności metal,
• źródła nietermiczne np. monitor lub laser.

Każdy z tych źródeł posiada charakterystyczny rozkład widma promieniowania elektromagnetycznego.

Do omówienia emitowanego widma promieniowania elektromagnetycznego oraz jego charakterystyki stosuję się model wyidealizowanego ciała fizycznego, które nazywamy ciałem doskonale czarnym. W skrócie, ciałem doskonale czarnym nazywamy ciało, które całkowicie pochłania (absorbuje) padające na nie promieniowanie zewnętrzne nie zależnie od tego jakiej długości fali jest padające promieniowanie lub pod jakim kątem ono pada. Takie ciało doskonale czarne znajdujące się w równowadze termodynamicznej z otoczeniem zaczyna emitować własne (a nie odbite) promieniowanie. Widmo takiego promieniowania zależne jest jedynie od temperatury ciała doskonale czarnego. Poniżej znajdują się widma ciała doskonale czarnego dla różnych temperatur.

Zauważmy, że światło widzialne jest w zakresie od około 380 nm do około 780 nm. Zatem zaznaczając je na wykresie otrzymamy:

A może tak: (zaczerpnięte z openstax): lub do rozszerzenia?

Oczywiście nie istnieje idealne ciało doskonale czarne, jednakże dobrym przybliżeniem jest pudełko z bardzo małą dziurką. Zauważmy, że promieniowanie, które pada na takie pudełko z małą dziurką jest (z dobrym przybliżeniem) całkowicie absorbowane, ponieważ jest bardzo małe prawdopodobieństwo, że wlatujące przez małą dziurkę promieniowanie jest w stanie odbić się w środku tak, aby wylecieć przez tą samą małą dziurkę.

Zostało powiedziane, że widmo promieniowania ciała doskonale czarnego jest zależne jedynie od temperatury. Poniżej zostało przedstawionych kilka widm promieniowania ciała doskonale czarnego dla różnych wartości temperatury.