| |
Soczewki |
 |
| |
|
|
| |
|
Soczewka - bryła z przepuszczającego światło materiału, o zakrzywionej powierzchni. Soczewka posiada dwa ogniska (przedmiotowe i obrazowe) położone po jej przeciwnych stronach, w takich samych odległościach od jej środka.
|
|
 |
| |
|
Równanie soczewki opisuje zależności pomiędzy odległościami przedmiotu i obrazu od soczewki, a długością ogniskowej. Jest ono poprawne jedynie w przybliżeniu do małych kątów i ma postać:
f1=x1+y1
gdzie:
f - ogniskowa zwierciadła,
x - odległość przedmiotu od zwierciadła,
y - odległość obrazu od zwierciadła.
|
|
 |
| |
|
Równanie materiałowe soczewki (równanie szlifierzy soczewek) ma postać:
f1=(n0n−1)(R11+R21)
gdzie:
f - ogniskowa soczewki,
n - współczynnik załamania dla soczewki,
n0 - współczynnik załamania dla otoczenia,
R1,R2 - promienie krzywizn soczewki.
Promień krzywizny dla powierzchni wklęsłej jest ujemny. Ogniskowa soczewki przyjmuje wartość dodatnią dla soczewki skupiającej, a wartość ujemną dla soczewki rozpraszającej.
|
|
 |
| |
|
Obraz powstający w soczewce może być:
- W zależności od tego, jakie promienie się przecinają:
- rzeczywisty - powstaje w wyniku przecięcia się promieni wychodzących z przedmiotu,
- pozorny - powstaje w wyniku przecięcia się przedłużeń promieni wychodzących z przedmiotu.
- W zależności od tego, jak jest ustawiony względem przedmiotu:
- W zależności od rozmiaru, w stosunku do rozmiaru przedmiotu:
- pomniejszony,
- powiększony,
- tej samej wielkości.
|
|
 |
| |
|
Konstrukcja obrazu w soczewce skupiającej - aby znaleźć obraz danego punktu, należy narysować bieg promieni, które z niego wychodzą i wyznaczyć miejsce ich przecięcia. Z każdego punktu można poprowadzić nieskończenie wiele promieni, jednak wszystkie przetną się w tym samym punkcie. Do skonstruowania obrazu wystarczą dwa spośród trzech promieni:
- pierwszy promień biegnie równolegle do osi optycznej, a po przejściu przez soczewkę, biegnie przez ognisko obrazowe,
- drugi promień pada na środek geometryczny soczewki i przechodzi bez zmiany kierunku,
- trzeci promień biegnie przez ognisko przedmiotowe, a po przejściu przez soczewkę biegnie równolegle do osi optycznej.
To, jakie cechy będzie mieć obraz powstający w soczewce skupiającej zależy od odległości x, w jakiej znajduje się przedmiot względem soczewki.
|
|
 |
| |
Konstrukcja obrazu w soczewce skupiającej dla x>2f

|
|
| |
Konstrukcja obrazu w soczewce skupiającej dla x=2f

|
|
| |
Konstrukcja obrazu w soczewce skupiającej dla 2f>x>f

|
|
| |
Konstrukcja obrazu w soczewce skupiającej dla x=f

|
|
| |
Konstrukcja obrazu w soczewce skupiającej dla x<f

|
|
| |
Cechy obrazu powstającego w soczewce skupiającej:
| Odległość przedmiotu od zwierciadła |
Cechy obrazu |
| x>2f |
rzeczywisty, odwrócony, pomniejszony
|
| x=2f |
rzeczywisty, odwrócony, tej samej wielkości.
|
| 2f>x>f |
rzeczywisty, odwrócony, powiększony.
|
| x=f |
obraz nie powstanie |
| x<f |
pozorny, prosty, powiększony.
|
|
|
| |
|
Konstrukcja obrazu w soczewce rozpraszającej - aby znaleźć obraz danego punktu, należy narysować bieg promieni, które z niego wychodzą i wyznaczyć miejsce ich przecięcia. Z każdego punktu można poprowadzić nieskończenie wiele promieni, jednak wszystkie przetną się w tym samym punkcie. Do skonstruowania obrazu wystarczą dwa promienie:
- pierwszy promień biegnie równolegle do osi optycznej, a po przejściu przez soczewkę biegnie w taki sposób, że jego przedłużenie przechodzi przez ognisko przedmiotowe,
- drugi promień pada na środek geometryczny soczewki i przechodzi bez zmiany kierunku.
|
|
 |
| |
Konstrukcja obrazu w soczewce rozpraszającej

|
|
| |
Cechy obrazu powstającego w soczewce rozpraszającej:
- pozorny,
- pomniejszony,
- prosty.
Obraz w powstający w soczewce rozpraszającej zawsze posiada te same cechy, bez względu na to, w jakiej odległości od zwierciadła znajduje się przedmiot.
|
|