Z własności wartości bezwzględnej.
Rozwiązujemy nierówność (1):
Rysujemy przybliżony wykres wielomianu W(x). Współczynnik przy x3 jest dodatni, więc zaczynamy rysowanie wykresu od prawej strony od góry.

Rozwiązujemy nierówność (2):
Oznaczamy:
Zaczniemy od wyznaczenia pierwiastków wielomianu W(x).
Wiemy, że jeżeli wielomian o współczynnikach całkowitych ma pierwiastek całkowity, to jest on dzielnikiem wyrazu wolnego.
Dzielnikami wyrazu wolnego wielomianu W(x) są liczby: -2, -1, 1, 2. Sprawdzamy, czy któraś z tych liczb jest pierwiastkiem wielomianu W(x).
Liczba -2 jest pierwiastkiem wielomianu W(x), więc wielomian W(x) jest podzielny przez dwumian (x+2).
Wykonujemy dzielenie W(x):(x+2), stosując schemat Hornera.
| 1 | 0 | -3 | 2 | |
| -2 | 1 | -2 | 1 | 0 |
W wyniku dzielenia wielomianu W(x) przez dwumian (x-1) otrzymaliśmy iloraz P(x)=x2-2x+1.
Rozłóżmy wielomian P(x) na czynniki:
Zatem:
Pierwiastki wielomianu W(x):
Rysujemy przybliżony wykres wielomianu W(x). Współczynnik przy x3 jest dodatni, więc zaczynamy rysowanie wykresu od prawej strony od góry.

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań nierówności:
Łącząc rozwiązania nierówności (1) i (2), otrzymujemy:
Z własności wartości bezwzględnej.
Rozwiązujemy nierówność (1):
Rozwiązujemy nierówność (2):

Łącząc rozwiązania nierówności (1) i (2), otrzymujemy:
Podstawiamy |x|=t, t≥0.

Powyższy zbiór możemy zapisać następująco:
Wracamy z podstawieniem do zmiennej x.
Z własności wartości bezwzględnej:
Z definicji wartości bezwzględnej:
Rozwiązujemy nierówność dla x≥-2:

Rozwiązujemy nierówność dla x<-2:
Ponieważ rozwiązujemy nierówność dla x<-2, to zbiorem rozwiązań nierówności (2) jest zbiór pusty.
Łącząc rozwiązania nierówności dla x≥-2 oraz dla x<-2, otrzymujemy:
Aleksandra Filipowska
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

