a)
Współczynnik przy najwyższej potędze jest równy 2, a wyraz wolny to 3. Sprawdzamy, która z liczb należących do poniższego zbioru jest miejscem zerowym wielomianu f(x)=2x3-x2+3.
Obliczamy najpierw wartości funkcji f w punktach będących liczbami całkowitymi.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-3.
Liczba -3 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-1.
Liczba -1 jest miejscem zerowym wielomianu.
Wykonujemy dzielenie, stosując metodę Hornera.
Dane równanie możemy więc zapisać w postaci:
Obliczamy wyróżnik trójmianu kwadratowego.
Ponieważ △ jest liczbą mniejszą od 0, to równanie kwadratowe nie ma rozwiązań w zbiorze liczb rzeczywistych.
Mamy więc jedno rozwiązanie danego równania:
b)
Współczynnik przy najwyższej potędze jest równy 5, a wyraz wolny to -3. Sprawdzamy, która z liczb należących do poniższego zbioru jest miejscem zerowym wielomianu f(x)=5x3-2x2-3.
Obliczamy najpierw wartości funkcji f w punktach będących liczbami całkowitymi.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-3.
Liczba -3 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-1.
Liczba -1 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=1.
Liczba 1 jest miejscem zerowym wielomianu.
Wykonujemy dzielenie, stosując metodę Hornera.
Dane równanie możemy więc zapisać w postaci:
Obliczamy wyróżnik trójmianu kwadratowego.
Ponieważ △ jest liczbą mniejszą od 0, to równanie kwadratowe nie ma rozwiązań w zbiorze liczb rzeczywistych.
Mamy więc jedno rozwiązanie danego równania:
c)
Współczynnik przy najwyższej potędze jest równy 1, a wyraz wolny to 4. Sprawdzamy, która z liczb należących do poniższego zbioru jest miejscem zerowym wielomianu f(x)=x3-6x-4.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-4.
Liczba -4 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-2.
Liczba -2 jest miejscem zerowym wielomianu.
Wykonujemy dzielenie, stosując metodę Hornera.
Dane równanie możemy więc zapisać w postaci:
Obliczamy wyróżnik trójmianu kwadratowego.
Wyznaczamy miejsca zerowe.
Dane równanie ma zatem trzy rozwiązania:
d)
Współczynnik przy najwyższej potędze jest równy 1, a wyraz wolny to -6. Sprawdzamy, która z liczb należących do poniższego zbioru jest miejscem zerowym wielomianu f(x)=x3-6x2+11x-6.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-6.
Liczba -6 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-3.
Liczba -3 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-2.
Liczba -2 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-1.
Liczba -1 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=1.
Liczba 1 jest miejscem zerowym wielomianu.
Wykonujemy dzielenie, stosując metodę Hornera.
Dane równanie możemy więc zapisać w postaci:
Obliczamy wyróżnik trójmianu kwadratowego.
Wyznaczamy miejsca zerowe.
Dane równanie ma zatem trzy rozwiązania:
e)
Współczynnik przy najwyższej potędze jest równy 3, a wyraz wolny to -2. Sprawdzamy, która z liczb należących do poniższego zbioru jest miejscem zerowym wielomianu f(x)=3x3+x2+x-2.
Obliczamy najpierw wartości funkcji f w punktach będących liczbami całkowitymi.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-2.
Liczba -2 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=2.
Liczba 2 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-2/3.
Liczba -2/3 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=2/3.
Liczba 2/3 jest miejscem zerowym wielomianu.
Wykonujemy dzielenie, stosując metodę Hornera.
Dane równanie możemy więc zapisać w postaci:
Obliczamy wyróżnik trójmianu kwadratowego.
Ponieważ △ jest liczbą mniejszą od 0, to równanie kwadratowe nie ma rozwiązań w zbiorze liczb rzeczywistych.
Mamy więc jedno rozwiązanie danego równania:
f)
Współczynnik przy najwyższej potędze jest równy 4, a wyraz wolny to 2. Sprawdzamy, która z liczb należących do poniższego zbioru jest miejscem zerowym wielomianu f(x)=4x3-7x2+6x+2.
Obliczamy najpierw wartości funkcji f w punktach będących liczbami całkowitymi.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-2.
Liczba -2 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-1.
Liczba -1 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=1.
Liczba 1 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=2.
Liczba 2 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-1/2.
Liczba -1/2 nie jest miejscem zerowym wielomianu.
Obliczamy wartość funkcji f w punkcie x=-1/4.
Liczba -1/4 jest miejscem zerowym wielomianu.
Wykonujemy dzielenie, stosując metodę Hornera.
Dane równanie możemy więc zapisać w postaci:
Obliczamy wyróżnik trójmianu kwadratowego.
Ponieważ △ jest liczbą mniejszą od 0, to równanie kwadratowe nie ma rozwiązań w zbiorze liczb rzeczywistych.
Mamy więc jedno rozwiązanie danego równania:
Agnieszka Sermak
Nauczycielka matematyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

