a) Wypiszmy najmniejsze wspólne wielokrotności liczb z danego zbioru i liczby 10:

$f\left(2\right)=NWW\left(2,10\right)=10$  

$f\left(3\right)=NWW\left(3,10\right)=30$  

$f\left(4\right)=NWW\left(4,10\right)=20$  

$f\left(5\right)=NWW\left(5,10\right)=10$  

$f\left(6\right)=NWW\left(6,10\right)=30$  

$f\left(7\right)=NWW\left(7,10\right)=70$  

$f\left(8\right)=NWW\left(8,10\right)=40$  

$f\left(9\right)=NWW\left(9,10\right)=90$  

Z powyższych obliczeń wynika, że najmniejsza wartość funkcji jest równa 10, a największa wartość funkcji jest równa 90.

---

b) Wypiszmy kilka argumentów należących do przedziału <0,01; 0,1>: 0,010; 0,011; 0,012; 0,098; 0,099; 0,100.

Wartość funkcji f(x) to suma trzech pierwszych cyfr po przecinku występujących w rozwinięciu dziesiętnym liczby x. W takim razie najmniejsza wartość funkcji jest równa 1, natomiast największa wartość funkcji to 0+9+9=18.

---

c) Liczbę 7 możemy zapisać jako sumę kilku cyfr na następujące sposoby:

$7=7+0$  

$7=1+1+1+1+1+1+1$  

$7=2+1+1+1+1+1$  

$7=2+2+1+1+1$  

$7=2+2+2+1$  

$7=2+2+3$  

$7=2+4+1$  

$7=2+5$  

$7=3+1+1+1+1$  

$7=3+2+1+1$  

$7=3+3+1$  

$7=3+4$  

$7=4+1+1+1$  

$7=5+1+1$  

$7=6+1$  

Widzimy, że najmniejszy iloczyn składników jest równy 0, np. dla liczby 70, natomiast największy iloczyn składników jest równy 12, np. dla liczby 34. Oznacza to, że funkcja przyjmuje najmniejszą wartość równą 0 oraz największą wartość równą 12.