Infinito passato: bezokolicznik w czasie przeszłym w języku włoskim wyraża czynność uprzednią do innej czynności wyrażonej w zdaniu.

Budowa: czasownik posiłkowy essere albo avere w bezokoliczniku + participio passato, np.: Sono andata da loro dopo esser stata in palestra. (Byłam na siłowni i potem poszłam ich odwiedzić.)

Gerundio passato: imiesłów przysłówkowy uprzedni.

Budowa: imiesłów przysłówkowy współczesny utworzony od czasownika posiłkowego essere bądź avere + imiesłów bierny.

Pełni te same funkcje, co imiesłów przysłówkowy współczesny, jednak wyraża czynność uprzednią w stosunku do drugiej czynności w zdaniu.

---

1. Non avendo studiato niente ho preso un brutto voto.