Zaimki względne

Zaimki względne łączą zdanie nadrzędne z podrzędnym, np. Conosco il regista del film, che guardi. (Znam reżysera filmu, który oglądasz.) W języku włoskim występują cztery zaimki względne: che, quale, cui, chi.

• cui - jest zaimkiem nieodmiennym, występuje jedynie z przyimkami, nie łączy się z rodzajnikiem, pełni funkcję dopełnienia dalszego, np.: La città in cui vivo è molto grande. (Miasto, w którym mieszkam, jest duże.)
• konstrukcja z zaimkiem cui ma znaczenie dzierżawcze, na pierwszym miejscu stawiamy rodzajnik, który uzgadniamy z rodzajem rzeczownika, który stoi po zaimku względnym cui, np. la cui madre - którego/której/których matka, le cui storie - którego/której/których historie.

---

3a. Spójrz na przykład i regułę. Uwaga! Ta część zadania musi być wykonana indywidualnie!

 

3b. Uzupełnij zdania tak jak w przykładzie.

 

1. Mozart, il cui padre parlava italiano, ha imparato questa lingua da bambino. (Mozart, którego ojciec mówił po włosku, uczył się tego języka od dziecka.)

2. Mozart, le cui opere sono spesso in italiano, ha visto l’Italia per la prima volta a 13 anni. (Mozart, którego dzieła często są napisane w języku włoskim, po raz pierwszy zobaczył Włochy w wieku 13 lat.)

3. La parola piano, la cui versione estesa è pianoforte, è di origine italiana. (Słowo "piano" - pianino, którego dłuższa wersja to "pianoforte" - fortepian, jest pochodzenia włoskiego.)