Uwaga! Tryb łączący (Congiuntivo)

Tryb łączący jest używany do wyrażania pragnienia, strachu, chęci, wątpliwości, niepewność, opinię, przekazanie czegoś co podlega osobistej ocenie. 

Jest używany głównie w zdaniach podrzędnych, zależnych od czasowników wskazujących subiektywne opinie lub uczucia.

Przykłady:

Mi pare che il tuo comportamento non sia stato tanto giusto. - Wydaje mi się, że twoje zachowanie nie było sprawiedliwe.

Non mi importa più niente di Leo: faccia pure ciò che vuole. - Leo już mnie nie interesuje: może robić, co chce.

Nessuno di noi credeva che Tiziana fosse così egoista. - Nikt z nas nie wierzył, że Tiziana jest tak samolubna. 

Se Giorgio non avesse sprecato tanti soldi, oggi non avrebbe problemi. - Gdyby Giorgio nie zmarnował tylu pieniędzy, nie miałby dziś żadnych problemów.

 

W języku polskim nie stosuje się trybu łączącego dlatego też sprawia on dużo trudności.

Tryb łączący pojawia się głównie w zdaniach podrzędnych, jeśli zdanie główne wyraża:

• wątpliwość, niepewność:

Dicono che tu lo abbia lasciato per un altro ragazzo. - Mówią, że zostawiłaś go dla innego faceta.

• subiektywną opinię:

Penso che sia giusto quello che dici. - Myślę, że to, co mówisz, jest słuszne.

• możliwość, prawdopodobieństwo

E’ possibile che loro siano tornati prima dalle vacanze per problemi di salute. - Możliwe, że wrócili wcześniej z wakacji z powodu problemów zdrowotnych.

• strach, obawę:

Temo che Giovanni non riesca a fare questo nel tempo previsto. - Obawiam się, że Giovanni nie będzie w stanie zrobić tego w wyznaczonym czasie.

• pragnienie, chęć:

Vorremmo che lui venisse domani con noi alla gita. - Chcielibyśmy, aby pojechał z nami na jutrzejszą wycieczkę.

 

Tryb łączący czasu teraźniejszego (Congiuntivo presente)

Tworzy się go w sposób regularny poprzez dołączenie końcówek osobowych do tematu czasownika:

 

 

Tryb łączący czasu teraźniejszego czasowników nieregularnych tworzy się od formy 1. osoby liczby pojedynczej trybu oznajmującego:

!! Poniższe czasowniki są nieregularne co do liczby pojedynczej i 3 os. liczby mnogiej. Ich liczba mnoga (1,2 os.) tworzy się regularnie od bezokolicznika.

 

ANDARE - io vado -> che io vada

Che io vada

Che tu vada

Che egli vada

Che noi andiamo

Che voi andate

Che loro vadano

 

DOVERE - io devo (debbo) -> che io debba

Che io debba

Che tu debba

Che egli debba

Che noi dobbiamo

Che voi dobbiate

Che loro debbano

 

RIMANERE - io rimango -> che io rimanga

Che io rimanga

Che tu rimanga

Che egli rimanga

Che noi rimaniamo

Che voi rimanete

Che loro rimangano

 

USCIRE - io esco -> che io esca

Che io esca

Che tu esca

Che egli esca

Che noi usciamo

Che voi uscite

Che loro escano

---

A. Połącz zdania z odpowiednią funkcją.

 

1A) ... Ivan vuole che la faccia tu. (... Ivan chce, żebyś to zrobił ty.)