Przykładowo:

a) Wiersz Szymborskiej można odczytać jako aluzję do rzeczywistości PRL. Władza dążyła bowiem do tego, by kształtować światopogląd społeczeństwa, a tym samym utrzymywać je w ryzach. Z tego powodu wszelkie przejawy samodzielnego myślenia jawiły się jako szkodliwe z punktu widzenia systemu. Ukazanie myślenia jako „rozpusty” stanowiłoby więc w utworze aluzję do zniewolenia ludzi, odebrania im prawa do manifestowania swoich poglądów. Z tego powodu osoby myślące muszą