Przykładowo:

Wskazane twierdzenie można rozumieć tak, że Młoda Polska wykształciła się na romantyzmie, więc jej osiągnięcia kulturalne z góry powinny być uznawane za wielkie. Twórcy młodopolscy, jako samozwańczy spadkobiercy minionej epoki i wskrzesiciele jej tradycji, czerpali z niej, a zatem stanowiła dla nich wzór. W związku z tym istnienie Młodej Polski, gloryfikującej charakterystyczną dla romantyzmu potrzebę odcięcia od życia czy niemoc, miało być uzasadnione. Wspomniana fascynacja oraz zagłębianie się w fatalizmie traktowano więc niczym pewny sukces. Różnica polega jednak na tym, że podczas gdy twórcy młodopolscy uwznioślali wybrane tendencje, romantycy starali się je przezwyciężać.