W utworach Williama Wordswortha można dostrzec następujące cechy charakterystyczne dla romantycznego widzenia świata: 

• wrażliwość na świat natury, która staje się ważnym elementem twórczości - stanowi ona nie tylko tło rozgrywanych zdarzeń, ale często także wyraża stany emocjonalne i odczucia podmiotu mówiącego, np.: 
  
  „Lecz oto błogie, nagłe rozjarzenie
  Budzi wędrowca z zadumy, gdzie idzie
  Odludną ścieżką, nic nie widząc wokół,
  Ze wzrokiem wbitym w ziemię. Spojrzał w górę:
  Chmury rozdarły się. Nad jego głową
  Księżyca jasny krąg i niebios chwała”;
  
  
• budowanie nastroju tajemniczości i niezwykłości oraz zamiłowanie do scenerii nocnej, np.:
  
  „- - - Niebo jest okryte
  Wielką zasłoną jednej gęstej chmury,
  Ciężkiej a bladej. Księżyc je rozbielił [...]”;
  
  
• odwoływanie się do kategorii intuicji, wiary, poznania pozarozumowego, bliskiego stanom mistycznym i wizyjnym, np.: 
  
  „Sklepienie,
  Chmur otoczone bielą, chmur ogromnych,
  Jakby się jeszcze głębiej zapadało.
  W końcu zamyka się wizja. A umysł - 
  Ową rozkoszą zaniepokojony,
  Która powoli się ukoi w sercu - 
  Może rozmyślać o tej wzniosłej scenie”.