Bunt Młodej Polski był skierowany przede wszystkim przeciwko społeczeństwu, które nie zapewniało poczucia przynależności i misji osamotnionym jednostkom. Sprzeciw ten wynikał także z tradycji i konwenansów ograniczających możliwości artystów: „Jest, staje nam przed oczyma: w łachman królewski wielkiej umarłej się stroi, kajdanami nam na rękach brząka, sińcami nam błyska”.