Kiedy porównywane elementy, cechy lub właściwości są takie same, używamy konstrukcji so ... wie (tak ... jak) albo genauso ... wie (tak samo ... jak) wraz z przymiotnikiem lub przysłówkiem w stopniu równym. Natomiast w zdaniach, w których wyrażamy różnice, stosujemy przymiotnik lub przysłówek w stopniu wyższym i wyraz als (niż). W zdaniach z przymiotnikiem lub przysłówkiem w stopniu najwyższym możemy sięgać po przyimek von, także ze słowem allen (ze wszystkich). 

Stopień wyższy przymiotnika i przysłówka tworzymy, dodając do tematu stopnia równego przyrostek -er, przy czym przymiotniki i przysłówki jednosylabowe z samogłoską tematyczną a, o, u przeważnie otrzymują przegłos (alt → älter, kurz → kürzer). Przymiotniki i przysłówki kończące się na -el tracą samogłoskę e przed przyrostkiem stopnia wyższego (dunkel → dunkler). Utratę samogłoski e obserwujemy także w stopniu wyższym przymiotników i przysłówków z końcówką -er, przed którą pojawia się samogłoska (teuer → teurer).

Stopień najwyższy przymiotnika i przysłówka tworzymy przez dodanie do stopnia równego przyrostka -sten lub -esten. Przyrostek -esten przyłączamy, gdy przymiotnik lub przysłówek kończy się na -d, -t, -z, -ß, -ss, -sch lub na samogłoskę (przykładowo neuesten). Przed przymiotnik lub przysłówek w stopniu najwyższym stawiamy słówko am. Przegłos w stopniu najwyższym występuje w tych samych sytuacjach co w stopniu wyższym.

Przymiotniki w stopniu najwyższym nie ulegają odmianie, jeśli występują w funkcji orzecznika. Poprzedza je wtedy słowo am. W języku niemieckim odmieniamy przymiotniki, które pełnią rolę przydawki, czyli zajmują miejsce bezpośrednio przed rzeczownikiem, odnoszą się do niego i określają go. Wtedy przed przymiotnikiem w stopniu najwyższym zamiast am pojawia się rodzajnik określony lub zaimek dzierżawczy. 

---

 

1. Wer in unserer Klasse ist am beliebtesten? (Kto w naszej klasie jest najbardziej lubiany?) 

2. Ich bin nicht so chaotisch wie du. (Nie jestem tak chaotyczny / chaotyczna jak ty.)