Uwaga! 

Mowy zależnej używamy, kiedy chcemy przekazać treść wypowiedzi, bez cytowania jej. Mowa zależna działa na zasadzie przesunięcia czasu “o jeden do tyłu”. Zasada następstwa czasu znajduje się pod rozwiązaniem.

Mimo zmiany czasu na czas przeszły, w tłumaczeniu polskim drugi człon zdania tłumaczymy na czas teraźniejszy. ! Brak następstwa czasu obowiązuje w przypadku, gdy wypowiedź jest ogólnie przyjętą prawdą (np. He said Seoul is bigger than Warsaw. - Powiedział, że Seul jest większy od Warszawy.)

Przykłady:  He said: ‘I will cook dinner.’ - “Ugotuję obiad.” - powiedział.

                   He said he would cook dinner. - Powiedział, że ugotuje obiad.

                   He said: ‘I'm going to work.’  - “Zamierzam pracować.” - powiedział.

                   He said that he was going to work. - Powiedział, że zamierza pracować. 

Czasowniki wskazujące na użycie mowy zależnej: tell, say, add, claim, explain, point out, reply, suggest.

 

W mowie zależnej zasada następstwa czasu przedstawia się w następujący sposób:

Present Simple → Past Simple

Present Continuous → Past Continuous

Present Perfect → Past Perfect

Past Simple → Past Perfect

Past Perfect → Past Perfect

can/can't → could / couldn't 

will/won't → would / wouldn't

am/is/are going to → was/was/were going to 

---

 

1. (przykład)

2. He claimed that it was worth hundreds of dollars.