Grecy nie stworzyli jednego państwa, ponieważ żyli w wielu niezależnych polis, czyli miastach-państwach. Każde polis miało własne władze, prawa, wojsko, pieniądze i obyczaje polityczne. Mieszkańcy czuli się przede wszystkim obywatelami swojej polis, na przykład Aten, Sparty czy Koryntu, a dopiero potem Grekami.

Duże znaczenie miały też warunki geograficzne Grecji. Kraj był podzielony górami, zatokami i morzami, dlatego komunikacja między osadami była trudna. Wiele wspólnot rozwijało się osobno, zwłaszcza na wyspach i w dolinach oddzielonych pasmami górskimi.

Greckie polis często miały także różne ustroje i interesy. Ateny były demokracją, Sparta państwem o charakterze wojskowym, a inne miasta miały oligarchię lub tyranię. Miasta-państwa rywalizowały ze sobą o wpływy, handel i ziemię. Często prowadziły wojny, na przykład Ateny i Sparta walczyły ze sobą w wojnie peloponeskiej.

Grecy mieli wspólny język, religię i kulturę, ale te więzi nie wystarczyły do utworzenia jednego państwa. Jednoczyli się głównie w sytuacji zagrożenia, na przykład podczas wojen z Persami, lecz po ustaniu niebezpieczeństwa wracali do samodzielności swoich polis.