Otto von Bismarck był jednym z najwybitniejszych, ale i najbardziej bezwzględnych polityków europejskich XIX stulecia, mężem stanu, premierem Prus, kanclerzem Rzeszy zwanym "Żelaznym Kanclerzem".

Pragnął jedności Niemiec. Swój cel zamierzał zrealizować "krwią i żelazem". Mówił: "Wielkich zagadnień chwili nie rozstrzyga się za pomocą mów czy postanowień większości, lecz żelazem i krwią"

W czasie jego rządów w zaborze pruskim nasilił się proces germanizacji. Po Wiośnie Ludów rozbudowano tamże aparat policyjny dla zwalczania jakiegokolwiek przejawu oporu wobec władz pruskich. W latach 80. XIX wieku na kanwie zjednoczenia germanizacja uległa intensyfikacji poprzez założenie Komisji Kolonizacyjnej Hakaty. Sam kanclerz prowadził także negatywną politykę w stosunku do kultury polskiej oraz Kościoła Katolickiego, którą w historiografii nazywa się kulturkampf. 

Artysta przedstawił Otto von Bismarcka w centrum obrazu, ponieważ uznał go za prawdziwego autora zjednoczenia Niemiec. 

Autor: Anton von Werner