• "To nie pokój, to zawieszenie broni na 20 lat", Ferdynand Foch.

Marszałek Francji Ferdynand Foch postanowienia pokoju wersalskiego (1919 r.), kończącego I wojnę światową skomentował następującymi słowami: "To nie pokój, lecz zawieszenie broni na dwadzieścia lat".

Jako jeden z pierwszych polityków dostrzegł wady systemu wersalsko - waszyngtońskiego. Już pierwsze lata jego funkcjonowania dowodziły słuszności obaw francuskiego dowódcy wojskowego. Główną wadą systemu ustalonego na konferencji paryskiej było izolowanie na arenie międzynarodowej Niemiec i komunistycznej Rosji. Ład wersalski rozczarował nawet zwycięzców.

W społeczeństwie niemieckim panowało wielkie rozczarowanie. Głównym powodem negatywnych nastrojów było niezadowolenie z przegranej wojny, pogłębiający się kryzys gospodarczy, olbrzymie odszkodowania wojenne, inflacja i wysokie bezrobocie. Niemcy pragnęli odwetu na zwycięzcach za poniesioną klęskę .Mówili nie o traktacie, lecz o "dyktacie wersalskim" - i szybko zaczęli się domagać jego zmiany. W 1922 r. Niemcy oraz komunistyczna Rosja porozumiały się między sobą i rozpoczęły współpracę polityczną poza kontrolą społeczności międzynarodowej.

Na mocy układu w Rapallo (16 kwietnia 1922 r.) Niemcy i Rosja Bolszewicka nawiązały stosunki dyplomatyczne i zrezygnowały z wzajemnych roszczeń z tytułu strat poniesionych podczas wojny. Niemcy mogli odtąd szkolić swoich lotników oraz kadrę wojsk pancernych na poligonach w ZSRS. Rosjanie uzyskali natomiast dostęp do nowoczesnych technologii niemieckich. Powoli Europa stawała w obliczu nowego konfliktu zbrojnego.