Edykt nantejski - akt wydany w 1598 r. w Nantes (Francja) przez Henryka IV Burbona, króla Francji, kończący wojny religijne między katolikami a protestantami. Wprowadził wolność religijną dla wyznawców kalwinizmu, których we Francji nazywano hugenotami, zrównując ich w prawach z katolikami. Hugenoci nie mieli jednak pełnej wolności kultu religijnego. Nie mogli odprawiać swoich nabożeństw w samym Paryżu oraz w promieniu 5 mil od tego miasta. W 1685 r. edykt nantejski został zniesiony, co spowodowało masową emigrację hugenotów z Francji.