W epoce oświecenia wielką wagę przywiązywano do reformy szkolnictwa. Na uniwersytetach zaczęto wykładać naukę o przyrodzie, geologię oraz geografię. Nastąpiły zmiany w kształceniu przyszłych lekarzy. Pojawiły się szkoły kształcące przyszłych fachowców. Zakładano szkoły górnicze, inżynieryjne, techniczne a także gimnazja matematyczno - przyrodnicze. Podjęto walkę z analfabetyzmem. Szerzono oświatę wśród najniższych warstw społecznych. Wydawano broszurki oraz poradniki dotyczące zwłaszcza uprawy roli i hodowli zwierząt. Jan Jakub Rousseau swym w dziele pt. "Emil, czyli o wychowaniu" podjął problem wychowywania dzieci. Francuski myśliciel zaznaczał, że nadrzędnym celem każdego wychowawcy powinno być uczynienie z dziecka "prawdziwego człowiaka". Karmienie nowo narodzonego chłopca jest obowiązkiem matki, nie zaś wynajętej mamki. Zdaniem Rousseau - jedynym wychowawcą dziecka powinien być mężczyzna – ojciec lub wynajęty opiekun, posiadający pełną władzę nad pierworodnym. Na czas wychowania - dziecko winno mieszkać na wsi, blisko natury.