Konstytucja Nihil Novi, uchwalona w 1505 r. w Radomiu za panowania króla Kazimierza Jagiellończyka ograniczała pozycję monarchy, zakazując mu wprowadzania jakichkolwiek nowych praw bez zgody obu izb polskiego sejmu (nic o nas bez nas). Konstytucja Nihil Novi ugruntowała demokrację szlachecką w Polsce, a datę jej uchwalenia uważa się za początek polskiego państwa nowożytnego. Jej uchawenie było wielkim sukcesem szlachty, która stała się od tej pory siłą współrządzącą państwem.