Juliusz Cezar był wybitnym rzymskim wodzem, politykiem i pisarzem. Pochodził ze zubożałej rodziny patrycjuszowskiej. Prześladowany w okresie rządów Sulli, wyjechał do Azji Mniejszej. Po powrocie do Rzymu rozpoczął karierę polityczną. Zawdzięczał ją nie tylko swoim umiejętnościom, ale także wsparciu finansowemu Marka Krassusa. Dzięki zwycięstwom odniesionym w Galii oraz zdobytym tam łupom stał się jednym z najpotężniejszych rzymskich polityków, co doprowadziło do jego konfliktu z Pompejuszem i senatem. Po pokonaniu swoich przeciwników, Cezar został faktycznym władcą Rzymu. Ogłosił się dożywotnim dyktatorem. W czasie swoich rządów przeprowadził szereg reform, które miały ograniczyć wyzysk w podbitych prowincjach. Wprowadził zmiany w sposobie liczenia dni i miesięcy, wzorowane na kalendarzu egipskim. Dzięki Cezarowi w Europie zaczęto używać kalendarza, nazwanego od imienia władcy - juliańskim. Julisz Cezar planował stworzenie monarchii na wzór Aleksandra Wielkiego. Państwo rzymskie miało stanowić konglomerat współistniejących obok siebie różnych kultur, wierzeń i obyczajów. Plany te zostały jednak zniweczone przez spiskowców, którzy zamordowali Cezara w Idy Marcowe, 15 marca 44 r. p.n.e. Rzymski polityk pozostawił po sobie wybitne dzieła literackie - "Pamietniki o wojnie galijskiej" oraz "O wojnie domowej".