Oktawian August panował w Rzymie przez 44 lata. Zmarł w wieku 76 lat. Był bez wątpienia jednym z najwybitniejszych polityków i władców rzymskich, pierwszym cesarzem, adoptowanym synem Juliusza Cezara, po śmierci którego został uznany za jego prawowoitego spadkobiercę. Po zwycięstwie w bitwie pod Akcjum (31 r. p.n.e.) został jedynym władcą Rzymu. Nigdy nie przybrał tytułu królewskiego, filarem jego rządów były nadawane mu corocznie republikańskie godności - konsula, cenzora, trybuna ludowego i najwyższego kapłana, które połączone, dawały mu najwyższą zwierzchnią władzę w państwie. I chociaż ogłosił, że przywraca republikę, to jednak faktycznie skupił w swym ręku całkowitą władzę nad wojskiem, administracją i skarbem. W sferze polityki wewnętrznej lata jego panowania były złotym okresem dla Rzymu. Państwo rozwijało się politycznie i gospodarczo, zakończone zostały wojny domowe. W Imperium panował długotrwały pokój - pax romana - pokój rzymski. Czasy Oktawiana Augusta uznaje się za apogeum wielkości Rzymu.