Ocena działalności zakonu krzyżackiego w Ziemi Świętej oraz kraju Prusów. 

Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego (Krzyżacy) został założony w Jerozolimie w 1190 r. Zgromadzenie zostało powołane do sprawowania opieki nad krzyżowcami i pielgrzymami pochodzącymi z Niemiec. Członkowie zakonu mieli zapewnić ochronę pielgrzymom przybywającym do Palestyny. Mnisi podlegali wielkiemu mistrzowi krzyżackiemu i oprócz zwykłych ślubów zakonnych - ubóstwa, czystości oraz posłuszeństwa - składali również czwarty ślub dotyczący obowiązku walki z niewiernymi. Krzyżacy przebywający w Ziemi Świętej bronili pielgrzymów pochodzących z Europy Zachodniej przed muzułmanami, nadużywali jednak swych uprawnień. Dopuszczali się grabieży oraz okrutnych zbrodni. Hasło zakonu brzmiało: "Pomagać, bronić, leczyć". Praktyka okazała się zupełnie inna.