Historia

Porównaj główne założenia wyznań protestanckich 4.75 gwiazdek na podstawie 8 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 2 Klasa
  3. Historia
  • Luteranizm - podstawą nowego wyznania (dzisiaj Kościoła ewangelicko - augsburskiego) był opracowany przez przez Marcina Lutra Mały, a później Duży Katechizm. Głosił w nim, że człowieka może zbawić tylko wiara, łaska boża i pokuta, a dobre uczynki i asceza nie mają większego znaczenia. Jedynym źródłem wiary i zbawienia jest Nowy Testament tłumaczony na języki narodowe, interpretowany samodzielnie przez każdego człowieka. Luteranizm uznawał trzy sakramenty - chrzest, eucharystię i pokutę. Zlikwidowano zakony, odrzucono kult świętych i celibat księży. Pastorzy stawali się urzędnikami państwowymi i przewodnikami życia religijnego. Odrzucono prymat papiestwa, zwierzchnością stało się państwo, ale bez ewangelicznych uprawnień. Państwo przejmowało dobra kościelne, biorąc na siebie zadanie utrzymania kleru i prowadzenie działalności charytatywnej.
  • Kalwinizm - we Francji z nową myślą religijną wystąpił Jan Kalwin. Podstawą wiary kalwinizmu była Biblia, ale nie mogła być interpretowana indywidualnie, obowiązywała wykładnia ustalona przez Kalwina. Głównym założeniem była nauka o predestynacji, przeznaczeniu - człowiek z góry był skazany na zbawienie lub potępienie. Życie zgodne z nakazami religijnymi nie było zasługą człowieka, lecz działaniem łaski. Każdy człowiek ma swoje powołanie i jego obowiązkiem jest je wypełniać. Kalwin zrywając z Rzymem nie uznawał hierarchii kościelnej, zakonów, celibatu, kultu świętych i obrazów. Pozostawił sakrament chrztu i komunię. Do obowiązków wyznawców należała modlitwa, czytanie Biblii oraz praca. Zakazano zabaw, gier, tańców, bankietów oraz małżeństw z przedstawicielami innych wyznań. Zalecano surowy tryb życia. 
  • Anglikanizm - Reformy Kościoła w Anglii dokonał władca Henryk VIII dla celów osobistych - papież nie chciał unieważnić jego małżeństwa z córką cesarza Katarzyną Aragońską oraz politycznych - monarcha dążył do wzmocnienia władzy królewskiej. Henryk VIII wydając w 1534 roku "Akt supremacji" zerwał z Rzymem i sam uznał się głową Kościoła w Anglii. Zniósł przywileje duchowieństwa, rozwiązał zakony i skonfiskował ich dobra. Powstał w ten sposób Kościół anglikański, w którym pozostawiono stare dogmaty, liturgię i hierarchię, która uznała "Akt supremacji". Z opornymi rozprawiono się krwawo. Kilkanaście lat później wprowadzono modlitwy w języku angielskim, komunię pod dwoma postaciami, zniesiono celibat księży. Kościół anglikański stał się zatem Kościołem protestanckim i narodowym, podporządkowanym władcy.
DYSKUSJA
klasa:
Informacje
Autorzy: Stanisław Roszak
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile

Paulina

71138

Nauczyciel

Wiedza
Najmniejsza wspólna wielokrotność (NWW)

Najmniejsza wspólna wielokrotność (NWW) dwóch liczb naturalnych to najmniejsza liczba naturalna będąca wielokrotnością zarówno jednej liczby, jak i drugiej.

Przykłady:

  • Najmniejszą wspólną wielokrotnością liczb 3 i 5 jest 15.
    1. Wypiszmy wielokrotności liczby 3 (różne od 0): 3, 6, 9, 12, 15, 18, 21, 24, 27, 30, ...
    2. Wypiszmy wielokrotności liczby 5 (różne od 0): 5, 10, 15, 20, 25, 30, 35, ...
    3. Wśród wielokrotności liczby 3 i liczby 5 szukamy najmniejszej liczby, która jest zarówno wielokrotnością 3 i 5. Jest to 15.

  • Najmniejszą wspólną wielokrotnością liczb 4 i 6 jest 12.
    1. Wypiszmy wielokrotności liczby 4 (różne od 0): 4, 8, 12, 16, 20, 24, 28, 32, 36, 40, ...
    2. Wypiszmy wielokrotności liczby 6 (różne od 0): 6, 12, 18, 24, 30, 36, 42, 48, ...
    3. Wśród wielokrotności wyżej wypisanych szukamy najmniejszej liczby, która jest zarówno wielokrotnością 4 i 6. Jest to 12.


Najmniejszą wspólną wielokrotność dwóch liczb można znaleźć także wykorzystując rozkład na czynniki pierwsze. 

Aby znaleźć NWW dwóch liczb należy: 

  1. Rozłożyć liczby na czynniki pierwsze. 

  2. Zaznaczyć wspólne dzielniki obu liczb. 

  3. Obliczyć iloczyn czynników pierwszej liczby oraz niezaznaczonych czynników drugiej liczby. 

Przykład:

Dzielenie z resztą

Dzielenie z resztą to takie dzielenie, w którym otrzymujemy pewien iloraz oraz resztę. 


Sposób wykonywania dzielenia z resztą:

  1. Podzielmy liczbę 23 przez 3.

  2. Wynikiem dzielenia nie jest liczba całkowita (pewna część nam pozostanie). Maksymalna liczba 3, które zmieszczą się w 23 to 7.

  3. `7*3=21` 

  4. Różnica między liczbami 23 i 21 wynosi `23-21=2` , zatem resztą z tego dzielenia jest liczba 2.

  5. Poprawny zapis działania: `23:3=7 \ "r" \ 2` $$r.2$$


Przykłady:

  • `5:2=2 \ "r" \ 1` 
    Sprawdzenie:  `2*2+1=4+1=5` 

  • `27:9=3 \ "r" \ 0` 
    Sprawdzenie:  `3*9+0=27+0=27` 

  • `53:5=10 \ "r" \ 3` 
    Sprawdzenie: `10*5+3=50+3=53` 

  • `102:20=5 \ "r" \ 2` 
    Sprawdzenie:  `5*20+2=100+2=102` 


Zapamiętaj!!!

Reszta jest zawsze mniejsza od dzielnika.

Zobacz także
Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
komentarze
... i0razy podziękowaliście
Autorom