Naszym zadaniem jest zbadanie, jaką funkcją od czasu jest szybkość ciała, jeżeli wartość siły działającej na ciało możemy przedstawić wzorem:
gdzie:
- wartość siły działającej na ciało,
- czas,
- masa ciała,
- szybkość ciała,
- wartość prędkości światła.
Przekształćmy wzór na wartość siły, tak aby przedstawiał zależność szybkości od czasu:
Przyjmijmy, że to pewna stała, ponieważ na ciało o stałej masie działa stała siła. Otrzymamy wówczas:
Trudno nam będzie określić rodzaj funkcji, gdy mamy w liczniku i mianowniku zmienną (czas), a do tego w mianowniku jest ona pod pierwiastkiem. Spróbujmy ten wzór przekształcić w taki sposób, aby otrzymać zmienną w liczniku lub mianowniku:
Otrzymujemy zatem funkcję zależności szybkości od czasy w postaci:
Otrzymana funkcja jest pewną funkcją z pierwiastkiem w mianowniku.
Obliczamy granicę funkcji dla :
Skoro to . Dlatego . Wówczas:
Nieskończony czas działania stałej siły prowadzi do uzyskiwania przez ciało szybkości coraz bliższej maksymalnej możliwej szybkości (prędkość światła w próżni). Klasyczny wzór wiążący przyspieszenie ciała i działającą na nie siłę, dawał w rezultacie nieskończonego działania siły nieskończony przyrost szybkości ciała, co jest sprzeczne z nieprzekraczalnością stałej .
Naszym zadaniem jest naszkicowanie wykresu zależności funkcji oraz odpowiedź na jego podstawie na pytanie:
Czy przyspieszenie ciała, na które działa stała siła, jest stałe?
Aby narysować wykres należy wykonać następujące kroki:
1) Wiemy, że zgodnie z treścią zadania początkowo szybkość ciała ma zerową wartość. W poprzednim podpunkcie wyznaczyliśmy, że funkcja przy nieskończonym czasie dąży do asymptoty poziomej o wartości . Oczywiście czas i szybkość nie mogą mieć wartości ujemnych. Narysujmy pierwszą ćwiartkę układu współrzędnych i zaznaczmy w niej punkt oraz asymptotę poziomą:

2) Zauważmy, że dobrana w zeszycie kratka sprawia, że wartość szybkości światła w tym układzie wynosi . Załóżmy, że operujemy teraz na jednostkach długości w pionie i poziomie odpowiadających jednej kratce. Aby narysować wykres uprośćmy zależność na , przyjmując, że :
Ponieważ czas ma przedział od zera do nieskończoności to, aby wyznaczyć bieg funkcji najłatwiej będzie nam dobierać, takie , aby móc na jego podstawie określać . Dlatego odwrotna e tej dziedzinie będzie miała postać:
Odwracamy prawą z lewą stroną działania i pierwiastkujemy je stronami:
Pomińmy teraz kratkę jako jednostkę. Niech (w domyśle kratek), a (w domyśle kratka). Stąd:
Zaznaczmy na wykresie punkt :

3) Wyznaczmy podobnie kilka następnych punktów, przez które będzie przebiegał wykres:
▶ dla mamy:
▶ dla mamy:
▶ dla mamy:
▶ dla mamy:
Mamy wówczas punkty: , , i . Zaznaczmy je na wykresie:

4) Poprowadźmy przez te punkty krzywą, pamiętając że funkcja dąży do asymptoty poziomej o wartości :

Odpowiedzmy teraz na pytanie postawione w zadaniu:
Zauważmy, że z każdym przedziałem szybkości (z każdą pionową kratką) wzrasta czas przypadający na ten przedział. Oznacza to, że ciało porusza się coraz wolniej. Zatem przyspieszenie ciała, na które działa stała siła maleje z czasem.
Rafał Guzik
Nauczyciel fizyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

