Każdy ładunek będzie oddziaływał z każdym. Korzystając z prawa Coulomba wiemy, że:
FC=k⋅r2∣q1∣⋅∣q2∣
gdzie k jest współczynnikiem proporcjonalności, FC jest wartością siły oddziaływania pomiędzy ładunkami q1 i q2 znajdującymi się w odległości r od siebie.
Z tego wynika, że wartość siły działającej pomiędzy pierwszym i drugim ładunkiem wynosi:
F12=a2kq1q2
F12=a2kq1⋅2q1
F12=a22kq12
Siła działająca pomiędzy pierwszym i trzecim ładunkiem wynosi:
F13=a2kq1q3
F13=a2kq1⋅3q1
F13=a23kq12
F13=23⋅a22kq12
F13=1,5⋅F12
Siła działająca pomiędzy drugim i trzecim ładunkiem ma postać:
F23=a2kq2q3
F23=a2k⋅2q1⋅3q1
F23=a26kq12
F23=26⋅a22kq12
F23=3⋅F12
Wykonajmy rysunek przedstawiający sytuację opisaną w zadaniu z zachowaniem proporcji wielkości działających sił:
Korzystając z metody równoległoboku wyznaczmy wypadkowe siły działające na poszczególne ładunki:
Zauważmy, że wypadkowe siły są co do wartości równe dłuższym przekątnym równoległoboków o kącie pomiędzy bokami równym 60∘ . Wiemy, że jeżeli równoległobok ma boku długości a i b oraz kąt pomiędzy nimi wynosi α to dłuższą przekątną tego równoległoboku możemy przedstawić wzorem:
d=a2+b2+2abcosα
Wyznaczmy wartości otrzymanych wypadkowych sił. Pierwsza wypadkowa F1:
F1=F122+F132+2⋅F12⋅F13⋅cos60∘
F1=F122+(1,5F12)2+2⋅F12⋅1,5F12⋅21
F1=F122+2,25F122+1,5F122
F1=4,75⋅F122
F1=100475F12
F1=10025⋅19F12
F1=10519F12
F1=0,519F12
Druga wypadkowa F2:
F2=F122+F232+2⋅F12⋅F23⋅cos60∘
F2=F122+(3F12)2+2⋅F12⋅3F12⋅21
F2=F122+9F122+3F122
F2=13F122
F2=13F12
Trzecia wypadkowa F3:
F3=F132+F232+2⋅F13⋅F23⋅cos60∘
F3=(1,5F12)2+(3F12)2+2⋅1,5F12⋅3F12⋅21
F3=2,25F122+9F122+4,5F122
F3=15,75F122
F3=1001575F12
F3=100225⋅7F12
F3=10157F12
F3=1,57F12
Korzystając z twierdzenia kosinusów wyznaczamy kąt α zawarty pomiędzy wektorami F1 i F12 , kąt β zawarty pomiędzy wektorami F3 i F23 :
Kąt α:
F132=F122+F12−2F12F1cosα
2,25F122=F122+4,75F122−2⋅F12⋅0,5⋅19F12cosα
2,25F122=5,75F122−19F122cosα∣−5,75F122
−19F122cosα=−3,5F122∣:(−19F12)
cosα=193,5
cosα≈4,363,5
cosα≈0,8028
α≈37∘
Kąt β:
F32+F232−2F3F23cosβ=F132
15,75F122+9F122−2⋅1,57F12⋅3F12cosβ=2,25F122
24,75F122−97F122cosβ=2,25F122∣−24,75F122
−97F122cosβ=−22,5F122∣:(−97F122)
cosβ=9722,5
cosβ≈23,8522,5
cosβ≈0,9434
β≈19∘
Zaczepimy teraz wektory F1 i F3 żeby wyznaczyć wypadkowy wektor tych dwóch wektorów:
Z tego wynika, że:
φ=α+β+60∘
φ=37∘+19∘+60∘
φ=116∘
Wyznaczamy wypadkową siłę z sił F1 i F3 :
Z własności równoległoboku wynika, że:
2φ+2θ=360∘∣−2φ
2θ=360∘−2φ∣:2
θ=2360∘−2φ
θ=2360∘−2⋅116∘
θ=2360∘−232∘
θ=2128∘
θ=64∘
Korzystając z twierdzenia kosinusów wyznaczmy wartość wypadkowej siły F od sił F1 i F3 :