Dysocjacja cząsteczek HIO4 jest procesem równowagowym i przebiega według równania:
Wyrażenie na jej stałą dysocjacji z prawa działania mas przyjmuje postać:
Stosunkowo duża wartość stężenia roztworu HIO4 (c0 = 0,01 mol/dm3), oraz wysoka stała dysocjacji tego kwasu (Ka = 2,3⋅10-2) pozwalają na założenie, że stężenie jonów H3O+ pochodzących z dysocjacji tego kwasu będzie na tyle duże, że pomijalny stanie się proces autodysocjacji cząsteczek wody, przez co można założyć, że:
a w takim wypadku:
Otrzymujemy zatem, że:
Z powyższego równania obliczamy [H3O+], w tym celu doprowadzamy je do postaci równania kwadratowego, które następnie rozwiązujemy:
Podstawiamy znane dane i wyznaczamy wartość delty oraz jej pierwiatka:
Nie interesuje nas wartość ujemna, a więc zauważamy, że stężenie jonów oksoniowych w roztworze HIO4 wynosi:
Obliczamy [OH-] wiedząc, że:
W wodzie destylowanej w temperaturze 298 K (w warunkach standardowych) obecność jonów OH- i H3O+ wynika jedynie z procesu autodysocjacji wody, który jest opisywany za pomocą stałej równowagi tego procesu zwanej iloczynem jonowym wody (Kw):
Proces autodysocjacji wody skutkuje powstaniem takich samych ilości kationów H3O+ oraz OH-, a więc w wodzie destylowanej:
co pozwala nam wyznaczyć [OH-]:
Obliczamy ile razy stężenie anionów wodorotlenowych jest mniejsze w roztworze HIO4:
Zauważamy, że aby to obliczyć, należy podzielić obie wartości przez siebie:
Odpowiedź: Stężenie anionów wodorotlenowych w roztworze HIO4 jest ok. 75188 raza mniejsze niż w wodzie destylowanej.
Kamil Kwiatkowski
Nauczyciel chemii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

