Z równania reakcji wynika, że w tej reakcji stosunki molowe między reagentami to 1:1:2.

Masa jednego mola cząsteczek jodu to 254 g, a objętość jednego mola atomów wodoru w warunkach normalnych to 22,4 dm³. Liczymy jaka objętość wodoru przereaguje z 4 g jodu użytego w doświadczeniu:

$254g_{I_2}-22,4dm{}_{H_2}^3$  

$4g_{I_2}-x$  

$x=\frac{4g_{I_2}\cdot 22,4dm{}_{H_2}^3}{254g_{I_2}}=0,3528dm{}_{H_2}^3=352,8cm{}_{H_2}^3$  

Z 4 g jodu użytego w doświadczeniu może przereagować 352,8 dm³ wodoru. W doświadczeniu użyto 380 dm³ wodoru, co oznacza, że wodór użyty został w nadmiarze. W reakcji przereaguje cały użyty jod, a część wodoru zostanie niewykorzystana.

Masę otrzymanego jodowodoru przy założeniu 100-procentowej wydajności reakcji liczymy zatem w stosunku do masy użytego jodu.