Rozważamy wszystkie graniastosłupy prawidłowe trójkątne o objętości
Podstawą graniastosłupa jest trójkąt równoboczny o boku długości a. Niech wysokość będzie oznaczona jako H. Pole podstawy graniastosłupa ze wzoru na pole trójkąta równobocznego możemy zapisać jako
Objętość graniastosłupa wynosi
Wiemy, że objętość jest równa 2. Wyznaczamy wysokość graniastosłupa w zależności od a.
Wyznaczamy pole powierzchni całkowitej w zależności od zmiennej a.
Pole powierzchni bocznej jest równe sumie pól trzech ścian bocznych. Każda ściana boczna jest prostokątem o bokach długości a i H. Stąd mamy, że
Zatem pole powierzchni całkowitej graniastosłupa wyraża się wzorem
Długości krawędzi graniastosłupa są liczbami dodatnimi. Zakładamy, zatem, że
To oznacza, że dziedziną funkcji P jest zbiór
Mamy wyznaczyć długości krawędzi graniastosłupa o najmniejszym polu powierzchni całkowitej. Szukamy zatem argumentu, dla którego funkcja P osiąga wartość najmniejszą.
Funkcja P jest ciągła i różniczkowalna w swojej dziedzinie. Wyznaczamy pochodną funkcji P.
Wyznaczamy miejsca zerowe pochodnej.
Stąd
Zatem
Mianownik ułamka we wzorze pochodnej jest zawsze dodatni. To oznacza, że znak pochodnej zależy od znaku licznika ułamka, czyli od wyrażenia 4a3-32. Sporządzamy szkic znakowy pochodnej.

Odczytujemy z rysunku, dla jakich argumentów pochodna przyjmuje wartości dodatnie, a dla jakich osiąga wartości ujemne. Tym samym otrzymujemy przedziały monotoniczności funkcji P. Funkcja P osiąga minimum lokalne dla a=2. Jest to jedyne ekstremum funkcji P, zatem dla a=2 funkcja P osiąga również wartość najmniejszą.
To oznacza, że krawędź podstawy graniastosłupa o najmniejszym polu powierzchni ma długość
Wyznaczamy wysokość graniastosłupa.
Obliczamy najmniejsze pole powierzchni całkowitej.
Natalia Wodka
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

